Uyanığım bütün gece, ürküyorum buz gibi yorganımdan.
Yaprak dolu bir avluda, hızlanıyor mutsuz rüzgâr
Geçerek perdemin üzerinden, batıyor biçare ay
Ummuştum ki birlikte olacaktık. Tam tersine: ayrıldık.
Fakat, hiçbir şeydir hayatın değişkenliği, bir bilge kalbi için
Karanlık koruluğun kuytularında, bir tünekçik ararlar
Döne döne, akşamları serçeler figan edip ağlarlar.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder