Anlatı

Ağlayarak yürüyor bu adam 

kimse bilmiyor neden ağladığını 

kimi yitik sevgililer için diye düşünüyor 

yazın deniz kıyısında gramofonlarla 

bize nice çile çektiren sevgililer benzeri. 

Kendi gündelik işleriyle ilgileniyor kimileri: 

Eksik kâğıtlar, büyüyen çocuklar, 

güçlükle yaşlanan kadınlar. 

Onunsa iki gelincik gözü var 

baharda toplanmış gelincikler gibi 

ve göz kıyılarında iki kaynak. 

Sokaklarda yürüyor hiç uyku girmiyor gözlerine 

arşınlıyor dünyanın sırtındaki ufacık dörtgenleri 

artık hiçbir anlamı kalmayan 

sınırsız bir acıyı yaşama makinesi. 

Onu konuşurken duymuş kimileri 

geçerken yapayalnız 

yıllarca önce kırılan aynalardan söz ediyormuş 

artık kimsenin onarıp diriltemeyeceği 

aynaların içindeki kırık yüzlerden. 

Uykudan söz ettiğini duymuş kimileri 

uykunun eşiğindeki korkunç hayallerden 

sevecenlik yüzünden dayanılmazlaşan yüzlerden.

Alıştık ona, dürüst, sakin bir insan 

durmadan ağlayarak yürüyor yalnızca 

trenden gördüğümüz ırmak kıyısındaki söğütler gibi 

bulutlu bir sabah keyifsiz uyanınca. 

Alıştık ona, hiçbir anlamı yok artık, 

tıpkı alıştığımız öteki şeyler gibi 

size ondan söz ediyorsam eğer, bu, 

alışmamış olduğumuz bir şey bulamamamdandır; 

saygılarımla.

Yorgo Seferis