Simsiyah bir çığlığa sardım o varlık kokusunu
Bir çarpılışla döküverdim orta yere
Durduk söz yığınından bir perde çekip aramıza
Yanan yerlerime gölge düşürmek istedim
Dayanamadım kalbimi saran alev yalımlarına
Ben ne yaptım Allah’ım!
Bir yudumu tada tada yutmak varken
Dipsiz fıçıya daldım
Fizik ve ötesine fit olmuşken cümle yüzey yüzücü
Elma kokusuna rüzgar esintisine su sesine kanıp
Züleyha sarhoşluğuyla bileklerimi kestim
Herşeyken hiçbir şey, hiçbir şeyken her şey oldum
Renk rengin esiri, cenk cengin yanak yanağa ikiziydi
Yandım, kül oldum, alevlerle sulh oldum
Çam filizlerinden geçtim, bulutlar arasından
Demir filizlerinde uyudum, haddehanelerde büyüdüm
Kaya gibiydim, dalgalarla eridim sahillerde
Parklarda gezindim ceket altında demlendim
Kalyon batırdım, çam devirdim, muz kabuğu attım sokağa
Şehirlere, köylere, evlere girdim, yüz sürdüm eşiklere
Kavgalardan çıktım, savaşlar bitirdim, bankalar batırdım
Paralar yaktım, antenler kırdım, eşkiyayı dağa kaldırdım
Ben ne yaptım, ben ne yaptım
Yoruldum sana geldim
Yoruldum sana geldim
Sen olmasan ne yapardım Allah’ım!
Göçmendim, kapına pösteki serdim
Allah’ım
Sen olmasan nereye giderdim
Söz çölünde kaldım budur günahım
Senden sana kaçıyorum Allah’ım
Mürsel Sönmez
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder