Yalnızlık şu derin gölün
En tatlı, en sadık misafiri :
Ne o güzel söğüdü ne kendisini
Bir an olsun terk etmiyor hüzün.
Karışır hüzünleri birbirine,
Durgun ya da canlı anlarında,
Soğuk havalarda, yağmurda,
Güneşte, rüzgârın pençesinde.
Nerede bir eğlence görseler,
Birlikte hemen koşar giderler.
Kuşların keyfi yerinde ağaçta,
Göl sürekli ağaca, rengarenk
Balıklarıyla; ağaç ise konuk
Kuşlarıyla hava atıyor ona!
Maurice Rollinat
Çeviren: Yakup Yaşa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder