Güvercin Gerdanlığı

Gece benim kim olduğumu soruyor Ben; endişeli, derin ve karanlık sırrıyım onun Asi sessizliğiyim Benliğimi sükûnetle örttüm Kalbimi şüpheler...

a Bir kalp gibi hüzünlüydüm      omurga iliğinin duruluğunda hayatımıgünün yirmi dört saatinde kurarım      düşüm unutsa da böyle bir akşamı...

Akşam geçip gitti ve nerdeyse kayboldu ayın yüzü, Yazık, ikinci akşam da eklenip birincinin ardından! Gözümüzün önünde sona eriyor mutlulu...