Güvercin Gerdanlığı

Sonunda ayaktayım işte Şuradan geçmiştim ben Şimdi de bir başkası geçiyor o yerden Tıpkı benim gibi Nereye gittiğini bilmeden Titremiş...

Nasıl da uyarlıyor kendini Yatak çarşaflarından ödü kopuyor Çarşaflar çarşaflar gök mavisi Yastıklar desen sisten buluttan İnancını örtünmek...

Ağaç dalları arasında ağlayan maske Bitmiş bir karnaval gecesinde Yaşlar akıyordu kımıltısız gözkapaklarından gülmenin acının ve özlemin göz...

Anlatsınlar bize o hikâyeyi Onun başına geleni söylesinler Ondan başka kimse konuşmasın artık Gülüyor Sokak karanlık Gece yavaş yavaş bastır...

Yitirdim bana verilmiş olan gizi Bilmiyorum artık ne yapacağım Bir zaman bunun böyle gideceğine inandım Ama artık öyle değil işte Koşma...