Güvercin Gerdanlığı

gecedir kandillerden mevsime eylül düşer bir gül tenhalaşırken kıbleme bin gül düşer ömrüm kuşatmalarında beyhude bir intihar acılar yay...

mübalağa yorgunum bu ölüm bâzârında gözlerimin akında cesedim ışıldıyor acım dirhem etmezken ağır geldim hayata münzevi bir gecede direnm...

insan ölse de merakları ölmüyor, ne kadar “ben hazırım” dese de bir şeyler eksik kalıyor yine de, okunmayı bekleyen bir kitap, tamamlanm...