Güvercin Gerdanlığı

Çok güzel ilerliyordu kızın kitabı Okur oturur oturduğu yerde, kitap ilerler çünkü Bir fincanın altında, tercihen fincanın renginde Görün...

ben hiç türkü bilmezdim yol öğretirmiş ben bilmem ayrıyam dememiştim hiç ayrılmamıştım yoldan ve hiç yârdan öyle sanmışım, bu yol anlatır...

Senin gözlerin mavi, yeşil, kara. İndir onları yere, bakma sakın hayata.  Senin ellerin güzel Asiye, parmakların ipince.  Severim seni...

sen hatırlamazsın bile ben unutmam sonra konuştukça ruhuma insan bana dokunma dokunur gibi yan koltuktan dirseğe otobüste basamakta otoma...

sana kinim vardır elbet senden başka kimim var kimim kimsem yok değil kesilmedi zürriyetim kesilmedi hiç nefesim koştumsa da ateşle su ol...