Güvercin Gerdanlığı

Güneş gecenin kuyusunu kazarken, Düşünü yağmura batırıp dilek tutmuş annem Ondanmış gözlerimin ela oluşu… Kuru sıkı ağlayışımla vurduğum...

Bir vardı bir yoktu evvel zamandı Alnı kınalı gelinlerin duvağından sızardı ay ışığı Aşk; Tavan arası rutubetinde Naftalin kokulu bir...

Anladım… hayat tutmuyordu verdiği hiç bir sözü… bıktım bu şehrin bana bağırıp durma...sından kaldırımlara düşen soluk yüzlerden Ey Al...

Sen gittin…Mabedim oldu isyan kuyularım. Zaman dikenli tel etrafımda. Ben çabaladıkça o kanatıyor. kırık dökük yanlarım. Umutlarım ya...

Biz seninle… varoş bir mahallenin beğeneni çok alıcısı yok. en gösterişli vitriniydik bir taş darbesiyle tuz buz olduğumuzda anladık...

saçlarından sağdığım umudu dudakları çatlamış ömrüme içirdim kahır yumağı zamanın ortasına mayaladım çay rengi gözlerini... toprakları...

Sen gittin (II) Hangi duvara assam yakışmadı gidişin. salonda ayak izlerin kalmış. Hala bıraktığın yerde kitabın. Bu kadar küçük mü...