Güvercin Gerdanlığı

Sus Kaldır at şu yıpranmış sözcükleri Ellerimde ellerinle büyüsün düşündüklerin İlk yaratıldığın güne dön Sus Ne bulduk iki yüzlülüğünde seslerin Sus büyüsün bu derinlik Büyüsün öğreneceklerin Sus Bu gürültü yıkacak evreni günün biri Sus tükeniyoruz soluk soluğa Buğu gibi Sennur Sezer

Beni böyle uzun sev Gölü delirt Tutuştur suyun kanını Gitmeni yalanlayan kuşlar bul Bir küflü yorgunluk Zamansız bir deniz kaldı Gecenin avuçlarında Hem varım sanki yokum Beni böyle ıslak sev Gizimi dağıt Kuşlar demiştik kuşlar Kal öyle Öyle rüzgarlı Ahşap bir kapı Açılıyorum sana Gonca Özmen

Bana beklet yontusunu ayıklarının Bana beklet saksında o mahçup çiçeği Ben ki beyaz bir sayfanın sıkıntısındayım Yüzümde suskun ev tenhaları Yüzümde geçkin bir elmanın kurtları Ah hanginize baksam bir bahçe dağınıklığı Geçsem içinizden geçsem Kaderimdeki faytonun ağır aksaklığı Bana beklet bu yara bilincini Ve üşürüm ürpertisini ölümlü olmanın Ben ki kuşlann göç zamanıyım Büyüttüğünüz kötülük yılanı Hüzünle uyandığınız yatakta Ah bilmemenin geniş huzuru Korkuyu getirdi rüzgâr Öylece koydu aramıza Bitir sessizi ve yeniden başla Gonca Özmen

Sonra yalnızlığı denemek oluyor herşey.. Üç beş sandalye yetiyor hüznü ağırlamaya.. Akşamları getirdiğim yorgunluk beni anlatmıyor.. Durmadan okşuyorum tüylerini gecenin.. Çiçekler büyük bir yokluğa bakıyor.. Gitsem.. Gitsem bir solgunluğa gidiyorum; yüzümde kelebekler ve tebessümler ölüyor... Gonca Özmen

Bir Kalır uzun resimlerde anısı sakallarımızın Urban içinde Üşüyüp Üşüyüp kaldığımızın Bir Kalır yanık yağlar yataklarda o oteller Meydanlar heykeller sizin olmadığınız o her yer O çok yalınç gerçekli gelip gitmeler Bir Kalır uzun duvarlar ve onların dipleri Bir Kalır Yılgın Adamların hep "Evet" dedikleri Çok üşürdük hep üşürdük üşümekti bütün yaşadığımız Üşürdü ellerimiz aşkımız sonsuz uzun sakallarımız Tükenir dağınık diriliği kaşıntımızın bir gün Bir Kalır uzun kitaplarda anısı çok Üşüdüğümüzün ... Turgut Uyar

Kırmızı bir kuştur soluğum Kumral göklerinde saçlarının Seni kucağıma alıyorum Tarifsiz uzuyor bacakların Kırmızı bir at oluyor soluğum Yüzümün yanmasından anlıyorum Yoksuluz gecelerimiz çok kısa Dörtnala sevişmek lazım. Cemal Süreya

Tükendi nakdi ömrüm dilde sermayem bir âh kaldı Nevası âridir dilden ne yarandan nigâh kaldı Derûni derdimi lokmana gösterdim,dedi eyvâh Bu derdin dermanı yok çare ancak bir ilâh kaldı. Kara günlerde mi halk eylemiştir kim beni mevlâm Tutuldu şemsi bahtım gonca güllerim siyah kaldı Perişan halime hiç kimselerden olmadı imdad Halim arzetmediğim şâh-ı vezir padişah kaldı Bu Rıf’at varını yaran uğruna eyledi yağma Elimde sade bir keşkül başımda bir külah kaldı. Rıf'at Efendi Rıfat Efendi  (1798 / 1864)  Adıyaman’da doğmuş ve Adıyaman'da vefat etmiştir. Ailesi Şeyh Gil diye tanınmıştır. Çocukları İstanbul'a yerleşmiştir. Halen torunlarının İstanbul’da ikamet ettikleri söylenmektedir.  Hayatını uzun süre Anadolu'da seyahatla geçirmiş,bir müddet de İstanbul'da kalmıştır. Hayatı boyunca geçim sıkıntısı çektiği, çilekeş ve sabırlı olduğu bilinmektedir.  Tahsili olmamakla birlikte kendisini çok iyi yetiştird...

sen gidiyorsun ya işine yetişmek için saçlarını, gözlerini, ellerini neyin varsa toplayıp gidiyorsun ya her seferinde bir şey unutuyorsun sıcak termometrede yükselen çizgi kimbilir nerelerde soğuyorsun senin gözbebeklerin var ya kadın kadın gülen insan insan bakan gözbebeklerin beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder ne gelirse onlardan gelir bana çalışma gücü yaşama direnci mutluluk gibi kazanılması zor mutluluk gibi yitirilmesi kolay bir açarsın ki mutluyum bir kaparsın ki herşey elimden gitmiş Rıfat Ilgaz

Benim mahzun bir tarafım vardır. Bakmayın neşeli olduğuma; Sanki bir başkası içimde; Pişman dünyaya geldiğine. Bağ, bahçe ,deniz kenarı, Güzel manzara faydasız; Ben hazdan bitiyorum, O daima neşesiz Alışamadım yıllardır. Bu ikinci varlığıma Bakmayın neşeli olduğuma Benim mahzun bir tarafım vardır. Oktay Rıfat Horozcu

Eskisi gibi yaşıyorum Gezerek, düşünerek Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene Pazarlıksız alışveriş ediyorum Geceleri evimdeyim, rahatım yerimde (Bir de sıkılınca pencereyi açabilsem) ah... Başımı kaşımak, çiçek koparmak El sıkmak istiyorum arada bir. Melih Cevdet Anday