peki sen biliyor musun ;
asıl bunları söylemezsem delireceğimi..
deli olmak kaçınılmaz sonsa;
dinle beni..
edebiyatın umurumda olmadığı yerdeyim..
alabildiğine edepsiz bile olabilirim üstelik..
çünkü seni düşünüyorum..
seni düşünmekten kaçıp kaçıp
"artık düşünmüyorum"
dediğim anda yakalanıyorum
sesinin aklımla oynadığı oyuna..
derin bir nefes alıyorum
sigaranın refakatinde,
adını dumana yazıp,
karanlığa saklıyorum..
sakladığımı sanıyorum
sayfanın ortasına harflerin düşünceye dek..
hızla kapatıveriyorum defteri
sana dair cümleler yazmamalıyım ..
çünkü "dur" dedin..
artık burda durmalıyım..
gündelik ayrıntılarda düşünüyorum seni..
çayını karıştırırken mesela,
mesela sigaranı söndürürken..
caddede karşıdan karşıya geçerken..
ayağın bir taşa takılıp tökezlediğinde,
yanından geçen bir çocuğun başını okşarken..
gülümsüyorum..
sonra kendime kızıyorum yine..
ne işim var diyorum
"senli hayaller"in içinde..
sıradan cümleler kurmak istiyorum sana
çarpıcı olmak telaşından uzak
iddiasız cümleler..
hayır sana cümleler değil
tek bir cümle kurmak istiyorum..
noktasız, virgülsüz,öznesiz, yüklemsiz
tek bir cümle..
bence'den..
zaman-zemin-insan üçlüsünün
en yanlış kombinasyonundayım..
sesimin takınmaya çalıştığı olağanlık
eften püften mevzular seçişim
hepsi bu yüzden..
hem ben akıllı kadınım değil mi..
kocaman aklı selim bir kadınım..
öyleyse, burda durmalıyım değil mi?
durmalıyım..
Sen öyle san..
bir gün gelecek..
bir gece yarısı,
karanlığa gizleyip cismimi
elimde renkli balonlarla dayanacağım kapına..
gel kaçalım burdan diyeceğim..
tek bir anda yapalım hadi devr-i alemi..
şaşkın şaşkın bakacaksın yüzüme,
işte o gün
şimdi sustuğum herşeyi söyleyeceğim..
şimdi değil..
birgün ..
ama mutlaka söyleyeceğim..
?
