Sözcüklerimin heceleri döküldüğünde yorgunluktan
ve saçma sapan hatalar başladığında daktiloda
uykuya dalmak istediğim
dünyada olup biten
ve engelleyemediklerime
yas için nöbet tutmak istemediğimde artık
orada burada bir sözcük süslenip şarkı mırıldanmaya başlar
ve yarım bir düşünce saçını tarayıp
daha demin yutamadığı birşeyden yutkunan
şimdi bakınıp
ve o yarım düşünceyi elinden tutup ona:
Gel
diyen başka birini arar
Ve sonra o yorgun sözcüklerden birkaçı
ve kendine gülen birkaç tuş hatası
o yarım ya da tüm düşüncelerle birlikte ya da onlarsız
şu Londra sefaletinden kalkıp denizi ve ovayı ve dağları aşarak
uçarlar hep aynı yere
Ve sabah bahçeye açılan merdiveni inip
öylece durup baktığında dikkatlice
orda oturmuş çırpınırken görürsün onları
biraz üşümüş ve belki biraz da kaybolmuş gibi
ve gerçekten senle oldukları için şaşırmışlar gibi mutluluktan
Erich Fried
