Gazel

Hayâli ârızın bağı gönülde gülizarımdır
Açıldı dağlar kim sînede evvem beharımdır

Güli ümmidim açılmaz açıldı soldu hep güller
Bu gülşende figandan bihaber ancak nigârımdır

Hikâyettir sana şerhi derunumdan değil şevka
Senin aşkınla yanmak tabemahşer iftiharımdır

Neden küstün bilir hep cürmün inkâr eylemez âşık
Sebep bu infiale naleî bî ihtiyarımdır

Salın ey nahli nâzım gel nolur bir kerre serv âsa
Sarayındır bu gönlüm ande eşkim cuyibarımdır

Emanet eyledim bir tahfecik ol şahı hubane
Gönül derler anın adına Leylâ yadigârımdır

Leylâ Hanım

Bir bir çıkar ukbada ne derlerse desinler

Gam mı bugün eylerse ahibba beni ta'yi
Bir bir çıkar ukbada ne derlerse desinler

Bu kara yüzüm ağ ola'da rûz-i cezada
Şimdi bana dünyada ne derlerse desinler

Farkı nedir alemde bana medh ile zemmin
Sağ olsun ahibba da ne derlerse desinler.

Leylâ Hanım

"Evlendiği gün boşanan, babasının vefatından sonra maddi sıkıntılar içinde kıvranan şair kendisiyle ilgili dedikodulara "......ne derlerse desinler "redif gazeliyle cevap vermiştir."

Dostlar beni kınarsa üzülmem. / Öteki dünyada herkesin yapıp yapmadığı şeyler ortaya çıkacak
...
Bu dünyada benim için övülme ile kınanma farksızdır. / Dostlarım, ahbabım sağ olsun da benim için istediklerini söylesinler.

Solmuş Çiçekler

Nesi var sanki şu dehrin eleminden başka
Nesi var kahr u azâb ü siteminden başka

Yâri cânım diye pür-rahm ü vefâ sandığımın
Görmedim lûtfunu va’d-i kereminden başka

Rû-nümâ olmadı âyîne-i pür jeng-i hayât
Bana bahtım ile te’sîr-i gamından başka

Neşve-dâr olmadı gönlüm feleğin bezminde
Kalmadı çekmediğim câm-ı Ceminden başka

Dilberimle şu cihân bağını gördüm geçtim
Sevmedim bir çiçeği gonce feminden başka

Duymaz oldum bu tarab-gâh-ı emelde bir ses
Kırılan saz-ı dilin son negamından başka

Beni peyrevliğe teşvik iden olmaz Leylâ
O sühan-sâz-ı Nazîf’in kaleminden başka

Leylâ Hanım