Sen nasıl teselli edebilirsin beni
sen, tesellim olan?
Varlığının özünü sevdiğim
küçük ayaklarının izlerini bıraktın
ruhuma
kıyıların ıslak kumlarında kalan
Hüzünden acıya
ve acıdan yeniden hüzne dönüş
ansızın sevinç
fırlatır atar seni yaşam-
İnan ki;
'Göğüs kafesindedir sevdiğin
soluğunla bir uçtan diğer uca sürüklenen'