İÇİMDEKİ O KORKUNÇ BOŞLUKTAN SESLENİYORUM

İçimdeki o korkunç boşluktan sesleniyorum

İşte o boşluktan-haydi beni anlayın biraz -

Yani bir adım daha atsam düşeceğim uçurumdan Ben işte oradan oraya ölümle oynayaraktan

Hayatı, yaşanmış onca anıyı, boşa sayaraktan

Bakmayın öyle ilk defa görüyormuşçasına Bakmayın-oradan bakılınca biraz deliyim-

Başka bir yerden başka bir şekille

Başka bir dünyadan başka bir biçimde 

Olmadı işte olmadı

Her şeyin anlamını çözeyim derken

Kendi anlamımı kaybettim bir köprü altında 

Uzakta bir şehrin ışıklarında

Kapıda, kapıların sonsuza açılışında

Anlatımsız ve çağrışımsız kırmızı dudaklarında bir güzelin

Bakmayın siz, ben çoktan yitirdim tüm umutlarımı

Yaşamak olsun diye yaşıyorum zaten

Herkes beni yaşıyor sansın diye soluk alıyorum

Anlatıyorum, yoruluyorum, bunalıyorum... acıkıyorum

Biraz da...

Hani ben unuttum da her şeyi! Bir günü

Defalarca aynı günü, yaşar gibiyim..

Bir günde durmuş sanki hayatım da 

Bilinmeyen bir adaya sürüklenir gibiyim 

Adını koymalı bunun da her şeyin adını koyuyoruz ya

Boş verin koymasak da olur aslında

Her şey böyledir

Bilirim neden

Neden mi? Olmaz anlatamam

Kesiliverecektir...

Tek söz etsem dünya, ortasından bir elma gibi Kafamda binlerce anı, insan, gözyaşı 

Düşündükçe ben bunları anlıyorum 

Anlıyorum bir zamanlar yaşadığımı.

Yalnız bile kalamıyorum artık.

Ziya Alpay

Yukuta

Ve
Var olmayan şeylerin Tanrısı
Beni yarattı bu zamansal paradokslar
Ortamında
İyi mi etti bilmiyorum
Bazen insanlara bir şeyler söyleyecek gibi oluyorum
Ama korkuyorum çünkü
Ağzımı açsam her yerde 9.9 şiddetinde
Depremler olacak sanıyorum
“Bu kendime inanın gıcık oluyorum”

Suyun üzerinde yürüyebilenler beni bilirler
Bir onlar bilirler bir de sokak kedileri
Nerede görseler tanırlar beni, Yukuta’yımdır
Görünüşüm su içen güvercinlere benzer
Yürüyüşüm yolunu kaybetmiş geyiklere

-Tahminiz doğru, “Geyikli Gece”nin tüylerinden yaratıldım.”

Yeryüzünün tüm dükkanları kapanır bir bir
Ben Tanrıma dua ederim
“artık gelsin gerçek güneşler, gece kuşları, denizler”diye
Kapıda bir kız çocuğu duruyor ya, işte orada
İçeri girerse duanı kabul edeceğim der
Beklerim.
Beklerim olmayacak şeylerin Tanrısı
Kim bilir belki o da olur bir gün
Yukuta, yani ben de olurum
Kırmızı güneşler
Mor mevsimler de olur

Ziya Alpay