La mort des oiseaux
Akşam ocak başında, ormanda bir kuşun
Bir yerlerde öldüğünü düşündüm uzun uzun.
Can sıkıcı, hüzün dolu kış günleri boyunca,
O bomboş, o sahipsiz yuvalar, rüzgârda,
Külrengi gökte savrulup duruyor şimdi.
Kuşlar şu kış günü ne diye ölüyor sanki !
Bereket versin ki menekşeler açtığında,
Güle oynaya koşacağımız nisan çayırlarında
Rastlamayacağız artık o narin iskeletlerine
Kuşlar ölmek için bir yere mi gizleniyor ne?
François Coppee
Çeviren: Yakup Yaşa
