KULLARINI TANIDIM

§ kullarını tanıdım, sessizlikten hoşlanmayanları

kendi gözü, kendi kulağına göre sana şekil verip

verdiği şekle göre hayal kuran kullarını tanıdım

sözünle değil, sözünün yorumuna ulaşmaktan yoksun 

yoksun sözün işaret ettiği içerikten 

ama ezberin çizdiği sınırda yaşayanları 

kendi sesine rabita olmuş kullarını tanıdım... rakipler, geride bırakılanla beslenir 

kitaba değil, telkine gereksinim duyar yoksul ruh

"Kahra alkış, gurûra secde, kerem

Za'f ü zilletle dâima tev'em;

Doğruluk dilde yok, dudaklarda; 

Hayr ayaklarda, şer kucaklarda."

kendi kurgusuna tavaf edip kalabalıkta vücut bulanları 

senden bahsederken, sanki senin sahibinmiş gibi konuşanları 

ve onların çıkarlarına göre karar veren bir varlıkmışsın gibi sen 

ve onların adamıymışsın gibi tavır takınanları

başkasının sırlarını merak edenleri tanıdım 

dile getirilemeyen acılara vakıf olmak 

zayıfların ahlakıdır ve özel işleri için örgütlenmek

ve seni bu örgütün teorisyeni kılmak 

polemikle kimlik edinmeye çalışanları tanıdım

kişisel tarihlerini silip baştan yazanları 

şirin görünerek insanın etini burarlar 

sonra insanı sınıflara ayırırlar, 

elmadan olma ya da zerdaliden biçiminde 

zekâta muhtaç ve "ermeni dölüsün" diye.. 

terk ederler ölü bedeni yazıda öyle kefensiz 

yine de giderken "süzülmüş benizliler", "kerpiçten evlere" 

"Tenha sokakta kaldım oruçsuz ve neş'esiz."

§ "tanrı görür", "tanrı işitir" de.. neden 

"tanrı fotosentez yapar" değil.. 

bitkilerin, söz gelimi otların ya da 

milyonluk manzara için kesilen ağaçların 

değil de neden günahkârların 

gereksinimi var bir tanrının şefkatine.. 

neden yasa kavramıyla değil de 

kararsızlık mucize denilerek

tanımlanır senden gelen emare.. 

sonsuz zorunlulukta neden durulmaz mesela 

ona ait olanın ona neden verilmediği hususunda

her bir nesnenin doğasına ait doğada 

göz ile kulağın yeteneğinde değil 

ümmet fikrinde hiç değil.. 

bütün mesele

kendi kendinin nedeni olabilmekte...

sahibim yok

     arkam kalam yok

          kapımı çalan yok

bu denli olduğum için olduğumda 

yalnızlıktan olma bir kudret 

olmak zorundayım 

sonsuz zorunluluktan olma 

olduğu gibi tıpkı ayrık otunda 

ama "ayrık" nitelemesi onun doğasına ait değil

§ kurumuş ot olmak istedim.. kuru ve ot 

ama kökünden koparıldığı ya da ayıklandığı için

kurumuş olan ot değil 

toprakta bir varlık olarak kurumuş ot 

başlangıçtan beri peşimi bırakmadı bu imge

saplantı imgeleri demek de mümkün 

sevdim ama bununla birlikte, severim hâlâ 

böyle inmesini kendimi kazarak imgenin gerisindeki nedene 

kurumuş ot olmak istedim toprağın üzerinde

toprakta uykuya yatar gibi yatmak

uykudan sonra tekrar geri dönmek 

içindeki cereyandan arınmış

toprakla yalıtılmış bir tinle

bilir kurumuş of baharda tekrar döneceğini

sonsuzluğun zorunluluğuna ait bir belirti olarak

toprağın sadakatini

ve varlığındaki tekerrürü

sessizlikte yaşar kurumuş ot.. yerin zemininde...

sahibi yok

eşrefi mahlukat da değildir kurumuş ot

kurumuş ot olmak istedim 

içi yok kurumuş otun

hafızadan yükü yok

yürümesi gereken bir sokak 

evi yok sonunda dönmesi gereken

ne var ise o var ondan ibaret kendi varlığında 

fakat kurumus ot biliyor tekerrürdeki sonsuzluğunu

benim tekrar edecek baharım yok

Yücel Kayıran

Efsus'a Yolculuk