Ne İle Oyalanır?

Ne ile oyalanır ailesi ve yurdundan uzak olan

Dostu, kadehi ve meskeninden ayrı kalan

Zamanımdan istediğim beni eriştirmesidir

Zamanın kendisinin dahi erişemediğine (değişmezliğe)

Kaderin musibetlerini kaygısızca karşıla

Bedenin ruhuna eşlik ettiği müddetçe

Ki ne seni sevindiren şeyin mutluluğu süregelir

Ne de hüzün sana yitirdiğini geri verir

Aşk ehline en büyük zararı veren de;

Dünyayı tanımadan gönüllerini kaptırmalarıdır

Ondandır gözleri söner ağlamaktan

Ruhları ise yok olur her yüzü güzel gönlü çirkinin ardından

Gidin, bütün hızlı develer sizi taşısın

Hiç bir ayrılık bana zarar vermez bugün

Zaten hevdeçlerinizde ne ruhumun bir bedeli bulunur

Ne de değerinin bir mukâbili; hasretlerinden ölecek olsam

Ey ben uzaktayken meclisine ölüm haberimin geldiği kimse

Bil ki; herkesin canı ölüm fermanına rehindir

Kaç defa öldüm kaç defa öldürüldüm sizin nezdinizde

Sonra silkeledim toprağımı da kabrim ve kefenim kayboldu

Ölümümü duyuranlardan önce birileri izlemiş (güya) defnimi

Sonra ölmüşler daha beni gömmeden halbuki

İnsan her temenni ettiğini elde edemez

Zîrâ rüzgar gemilerin istemediği yönden de eser kimi kez

Ben ne komşunuzun şerefini dilinizden koruyabildiğini bilirim

Ne de meranızda bolca süt bulunduğunu

Size her yakın olanın mükâfâtı bıkkınlık

Sizi her sevenin kısmeti ise kindarlıktır

Kezâ hediyenizi elde edeni zarara uğratırsınız

Hayatını zehir ederek ve başa kakarak cezalandırırsınız

Ayrılık sizinle aramda uçsuz bucaksız bir çöl yarattı

Orada gözler gördüğünü kulaklar işittiğini yalanlar

Develer emeklemeye başlar çokça yürümekten

Dizleri kızgın çöle (aşınan) toynaklarının halini sorar

Ben, beni cömert kılacaksa hoşgörümü korurum

Namert kılacaksa şayet onu tanımam bırakırım

Beni zelil edecek mala el uzatmam

Şerefime leke sürecek bir şeyi asla hoş bulmam

Sizden ayrıldıktan sonra yalnızlıktan uyuyamadım

Nihayet (yokluğunuza) sabrettim de uykularım geri döndü

Olur da sizin dostluğunuz gibisiyle bir daha sınanırsam

Onlardan ayrılmayı da kendime hak görürüm

Atım koşumunu yıprattı sizden uzaklarda

Gemi ve dizgini değiştirildi Fustat’ta

Yiğit Ebu’l-Misk’in diyarında

Onun cömertliğinde boğulur Yemen ve Mudaru’l-Hamrâ

Bana olan bazı vaatlerini her ne kadar geciktirmiş olsa da

Ne ona olan umudum azalır ne de gücünü yitirir

O esasen sözünün eridir ancak

Benim ona olan muhabbetimi imtihan etmektedir

Mütenebbî

Çeviren: Hüsna Tosun

(أَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنَبَّأَ بِالشِّعْر) 

"Ben şiirle kehanette bulunan ilk kişiyim” mısrasının şairi Mütenebbî, Şîraz’dan Bağdat’a geçerken bir grup bedevî tarafından yolu kesildi, meydana gelen çarpışma sonunda oğlu ve kölesiyle birlikte öldürüldü, divanının kendi yazdığı nüshası dahil bütün malı ve eşyası yağmalandı.