Güvercin Gerdanlığı

Uzun yıllardan sonra  Sana bir daha rastlarsam Seni nasıl selamlamalıyım  Susarak mı, ağlayarak mı? Lord Byron “Vedalaşmaların ilmini yaptım ben,” Sürgünlerin uzmanlığını. Bir vapur nasıl kalkar bir limandan. Tren nasıl acı acı öter, öğrendim. Cevat Çapan Büyük istasyonlardaki büyük vedalar için Trenler uzun bekler güzel bir gelenektir Büyük istasyona benziyor artık bu ev Tren bir yolcu daha edinecek demektir Abdülkadir Budak Son Tren sessizce perondan ayrılırken, Baş öne eğilir hafiften, Umuda veda, Köksal Özyürek O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Mini minnacıktı kadın. Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve. Nazım Hikmet Elveda gençlikte geçen günüme Ezirâil el atıyor canıma Yanarım gençlikte, o zamanıma Acı tatlı günler hep hayâl oldu Nerde gençlikteki geçen çağlarım Sustu bülbül gazel döktü bağlarım Her gün hatırlarım her gün ağlarım Veysel ağ...

Şimdi sen ey ölüm, yaklaş bana Merhaba azat eden pranga Acıların zincirinden ruhumu hür bırakan Daracık boşluğa bedenimi bağlayan İşte karşında taze gençlik, al senin olsun Nabzı atan bir kalp, kes nefesini Yeryüzünde bir emelim kalmadı Zaten dünya sadece aptalların cennetidir İnsanlar mı? Hepsi vefasız, hilekâr Yahut huzur kaçıran bozguncu Zenginlik mi? Benim gözümde sadece, Ayyâr’ın çekirgesi, bir zehir. Şiir mi? Kâmil ve vâfir bir deniz Yine de susamış kimsenin susuzluğunu gidermez Kılıç mı? Uçağı olan tek bir kişi, Ordudan ve topluluktan daha güçlüdür. İlim mi? Kazma ile para kazanan, Kağıt ile kazanandan daha hayırlıdır. Aşk mı? Ey ölüm dur şimdi ve acı kalbime Bırak onu biraz, nabzı atsın Son menzile ulaşmadan önce bırak gözlerim ağlasın Güllere, zambaklara ağlasın Ağlasın sararıp solan sevda bahçesine Orada ne bahar kaldı ne de sevinç Tek bir temennim var ölmeden önce Keşke gerçekleşse, o zaman ne üzülür ne de korkardım O da sevdiğimi göz ucuyla bile olsa görebilmek Çünkü artık...