Güvercin Gerdanlığı

BAŞLANGIÇ Birçok yönden saf bir genç kız olan Anna Grigorievna Snitkina, müstakbel kocası 44 yaşındaki ünlü yazar Fyodor Mihayloviç Dostoyevski'nin evine girdi. Fyodor hayatın birçok yükünü zaten omuzlarında taşıyordu - cezai esaret ve ağır çalışma, sürgün, mutsuz bir ilk evlilik, eşinin ve sevgili erkek kardeşinin ölümü, bitmeyen borçlar, sara nöbetlerinin korkunç fiziksel acısı, saplantılı rulet kumarı tutkusu, yalnızlık ve en önemlisi - hayatın en itici yönünden bir bilgi. Anna iyimserdi, sıcak bir evde stressiz büyümüştü, aslında stres altında bir evi idare edemiyordu. Dostoyevski, iddiasızlığı nedeniyle kendi içinde fark etmediği karakterinin derinliğini ve gücünü fark edebildi. Aceleyle evlilikleri kolayca hızlı bir hayal kırıklığıyla sonuçlanabilirdi. Ancak evlilikleri, ünlü yazara daha önce hiç tatmadığı büyük mutluluğu getirdi. Hayatının son 14 yılında eserlerinin en güçlü ve en bilinenini yazdı. Anya'sına "Beni anlayan tek kadın sensin," diye tekrarladı ve m...

"Kız gülüyordu. - İşte sizi tanıdığım için yarın buraya çağırıyorum ya... Sizi çok iyi tanıyorum. Tekrar anımsatıyorum, koşulumu unutmayacaksınız. Ne olur, lütfen simdi söyleyeceğimi yapın, size bütün içtenliğimle bildiririm: Sakın bana âşık olmayın. İnanın bana, böyle bir sey mümkün değil. Dostluğa gelince, hazırım; iste elimi uzatıyorum... Ama sevmek olmaz, asla olmaz! Kızın küçücük elini yakaladım. - Yemin ederim!" Bakın, size ne söyleyeceğim: Bana âşık olmadığınız için biraz üzülüyorum. İnsanoğlu ne anlaşılmaz yaratık, değil mi? Ama, ey benim başeğmez dostum, saf bir kızım diye beni beğenmediğinizi söyleyemezsiniz. Çünkü size her seyi, aklımdan geçen en saçma düşünceleri bile anlatıyorum." Sizi düşünüyorum da, ne kadar iyi bir insan olduğunuzu anlamamak için taş olmak gerek, dedi. Biliyor musunuz, aklıma ne geldi? Aranızda bir karşılaştırma yaptım. Niçin o siz değilsiniz? Niçin o size benzemiyor?.. Onu daha çok sevmekle birlikte, siz daha iyisi...