Güvercin Gerdanlığı

Tanrı Baba, bir sabah uyanınca, Biz insanları düşündü nasılsa, Gitti pencereye: "Kim bilir, dedi; Belki o gezegen yok oldu gitti. Ama baktı, uzakta, çok uzakta, Bir köşecikte fır dönüyor dünya. Şeytan canımı alsın, dedi Tanrı, Alsın vallahi bir şey anlıyorsam Bu dünyalıların tutumlarından. Ey benim minnacık yaratıklarım, Ak ve kara, donuk ve yanıklarım, Dedi Tanrı, en babacan haliyle; Sizi ben yönetiyormuşum sözde. Oysa, görüyorsunuz, Allah'a şükür, Benim de sürüyle bakanlarım var, Şeytan canımı alsın, dedi Tanrı, Alsın vallahi, çocuklar, bu bakanları İkişer üçer atmazsam kapı dışarı. Boşuna mı kızlar verdim, şarap verdim size? Güzel güzel yaşayasınız diye. Nasıl olur da siz benim inadıma Orduların Tanrısı dersiniz bana? Ne yüzle adımı alıp dilinize Top atarsınız birbirinize? Şeytan canımı alsın, dedi Tanrı; Alsın vallahi, çocuklar, bir tek Orduyu kumanda ettiysem bugüne dek. Şu süslü püslü zibidilerin işi ne Yaldızlı tahtlar üstünde? Nedir o kasılmaları, böbürlenmeleri? Besle...

akılla bir konuşmam oldu dün gece sana soracaklarım var dedim sen ki her bilginin temelisin bana yol göstermelisin yaşamaktan bezdim, ne yapsam? birkaç yıl daha katlan dedi nedir dedim bu yaşamak.. bir düş dedi, birkaç görüntü evi barkı olmak nedir dedim biraz keyfetmek için, yıllar yılı dert çekmek dedi bu zorbalar ne biçim adamlar dedim.. kurt, köpek, çakal makal dedi... ne dersin bu adamlara dedim... yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar dedi.. benim bu deli gönlüm dedim ne zaman akıllanacak? biraz daha kulağı burkulunca dedi.. hayyamın bu sözlerine ne dersin dedim.. dizmiş alt alta sözleri, hoş beş etmiş derim, dedi... Ömer Hayyam Çeviren : Sabahattin Eyuboğlu