Güvercin Gerdanlığı

yüklenip o nedensiz savaşlardan arta kalan korkuları bilsem gelir en güzel gemilerle sularında kalırdım yıldızlar yenik düşüp geceye kısmışlardı ışıklarını ama olsun seni çoğaltmak vardı bir göz ucuyla kıvılcımlardan bir gece gizlice sularından geçmiştim nice bozgunlar oluyordu kanlı savaşlar yangınlar bilsem gelir en güzel gemilerle sularında kalırdım ötelerde şölenler vardı yetişemem sanıyordum Tekin Gönenç

silme pus ve buzul besbelli üşüyorsun hiç susmuyor penguenleri bakışlarının ah bir dökülsen çözülecek sularımda düğümlerin duyarsın derinlerde biryerlerde insanın insana bölünmesidir yalnızlık in artık iklimlerime aşksa o hiç korkma nasılsa konuşur bütün dilleri Tekin Gönenç

ne zaman baksam gözlerine savaş sonralarına döner içim ... gölleri çekip uçlarından yıldızları seyrederim sularda az ötemde gemiler olur gemilerde sen olursun aklım bir sarkaç döner durur ortalarda ne zaman baksam gözlerine annemsiz kalmak korkuları gelir çocukluğumun Tekin Gönenç

önce sesin geldi aralandı kapılarım ardında şaşkın bulutlar çıkmazı sonunda sen gönlü güvercinli kadın köpüren simsiyah saçlarınla günler boyu koşuşup durdun içimin aykırı ırmaklarında gamzelerinde gizlediğin o binlerce yıldızı döküp de şimdi üstüme söyle nereye artık herkes tutsun da elinden kendi şiirinin tersinden mi girsin ölü kelebekler sokağına sen bende daha bitmedin ki gönlü güvercinli kadın Tekin Gönenç

hani bir çocuğun sımsıkı sarılıp bir bebeği öpüp koklaması var ya o'sun işte sen ben seni nasıl sevmem kimileri gövde sanıp karanlığı darmadağın sığınırken içine sen aralayıp gözyaşlarını gülüşünü serpiyorsun üstlerine vakitsiz birer ölüm sanki geceler bir bakımlık ay düşüyor herkesin payına ve hiç dönüp de soran olmuyor eklenen hangi düşler bir sonraki sabaha bildik bir nehrin sularına kendini bırakıp da gidilecek başka denizler arıyorsun ya o'sun işte sen seni ben nasıl sevmem Tekin Gönenç