Güvercin Gerdanlığı

Cyrano de Bergerac’tan “İstemem eksik olsun” Tiradı. Seslendiren Rüştü Asyalı: — Ne yapmak gerek peki? Sağlam bir arka mı bulmalıyım? Onu mu bellemeliyim? Bir ağaç gövdesine dolanan sarmaşık gibi Önünde eğilerek efendimiz sanmak mı? Bilek gücü yerine dolanla tırmanmak mı? İstemem! Herkesin yaptığı şeyleri mi yapmalıyım Le Bret? Sonradan görmelere övgüler mi yazmalıyım? Bir bakanın yüzünü güldürmek için biraz şaklabanlık edip, taklalar mı atmalıyım? İstemem! Eksik olsun! Her sabah kahvaltıda kurbağa mı yemeli? Sabah akşam dolaşıp pabuç mu eskitmeli? Onun bunun önünde hep boyun mu eğmeli? İstemem! Eksik olsun böyle bir şöhret! Eksik olsun! Ciğeri beş para etmezlere mi “yetenekli” demeli? Eleştiriden mi çekinmeli? “Adım Mercuré dergisinde geçse” diye mi sayıklamalı? İstemem! İstemem! Eksik olsun! Korkmak, tükenmek, bitmek… Şiir yazacak yerde eşe dosta gitmek. Dilekçeler yazarak içini ortaya dökmek? İstemem! Eksik olsun! İstemem! Eksik olsun! Ama şarkı söylemek, düşlemek, gülmek, yürümek… ...

Bir yaz günü odamda kaparken bavulumu Çekecek koltuğumun parmakları kolumu Her zamanki sesiyle bana "Otur" diyecek Bütün kış geceleri duyduğum laflarıyla Çıplak bir kadın gibi beyaz çarşaflarıyla Beni uyutmak için yatağım esneyecek Yolda, adımlarımı çağıracak geriye Aralık duran kapım, belki dönerim diye Penceremde buğudan bir damla yaş donacak Yürürken sağ omzuma hafif sesle ötüşüp - Bir evden anlaşılmaz fısıltılarla düşüp - Bembeyaz bir el gibi bir güvercin konacak Dudağımı gizlice çekerek dudağına Akşam gibi düşecek vagon basamağına Garda beyaz, dumandan bir kadının bedeni Son kampana çalacak ve son düdük ötecek Mesafeler bir nokta halinde küçültecek Külrengi istasyonda mendil sallayan beni... Sabri Esat Siyavuşgil