BİR GÖMLEĞİN KIRMIZI ÇİÇEĞİ

Ayda'ya 

1964 

Taş çekiyorum omuzumda 

Lâfızlar taşını 

Kafiyeler taşını 

Gurûb vakti ter dökerek geceyi 

Karanlık çukurunda 

Uyandırıyor 

Ve renk katran karası oluyor 

Tabutun körlüğünde 

Ahenk nefessiz kalıyor 

Sessizliğin patlaması korkusuyla 

Ben çalışıyorum 

Ve sözcük taşlarıyla 

Yükseltiyorum 

Sağlam 

Bir duvar 

Şiirimin çatısını üstüne örtmek için 

İçinde oturmak 

İçinde yaşamak için 

Ben böyleyim. 

Ahmağım belki de! 

Kim bilir 

Ben 

Zindanımın taşlarını omuzumda taşıyorum 

Meryem oğlunun haçı taşıdığı gibi 

Sizin gibi değil 

Celladınızın kırbaç sapını yontuyorsunuz 

Kardeşinizin kemiğinden 

Celladınızın kırbacını örüyorsunuz 

Kız kardeşinizin saçından 

Ve bencillerin kırbaç sapına kaş oturtuyorsunuz 

Babalarınızın kırık dişlerinden 

Ve ben kafiyelerin ağır taşlarını omuzumda taşıyorum 

Ve şiir zindanına 

Hapsediyorum kendimi 

Çerçevesinin zindanında 

Hapsolmuş resim gibi

Nice Aptal resim vardır 

Ham insana ait 

Yıllar öncesinin beninden 

Kaybolmuş 

Küçük çocuk bakışım var 

Gözlerinde 

Daha eski bir "ben"i yerine koymuş 

Tebessümünü 

Dudaklarına 

Ve bugün ona bakışım 

Günahlardan 

Pişmanlık gibi 

Benzersiz bir resim 

Onun tebessümünü unutsaydı 

Yanakları incelseydi 

Hayat arayışında 

Alnı çizik çizik olsaydı 

Zamanın kölelik zincirine vurulmuş geçişiyle olurdu "Ben"! 

"Ben" olurdu 

Aynen! 

Ben olurdu. 

Çünkü zindanımın taşlarını 

Omuzumda taşıyorum sessizce 

Ve hapsediyorum ruhumun çabasını 

Sözcüklerin dört duvarı arasında 

Onların sessizliği patlıyor 

Ahenklerin boşluğunda 

Araştırıyor gözlerindeki bakışsızlığı 

Renklerin çölünde 

"Ben" olurdu 

Aynen! 

Ben olurdu; gülümsememi unuttum 

İşte yanağım 

İşte alnım 

Böyleyim ben 

Dilsiz lâfızların hoş ahenkli duvarlarının zindanı 
Böyleyim ben 

Resmimi çerçevesinde hapsettim 

Ve adımı şiirde 

Ve ayağımı kadınımın zincirinde 

Ve yarınımı çocuğumun kendisinde 

Ve gönlümü sizin pençenizde 

Sizinle ortak çabanın pençesinde 

Sizin sıcak kanınızı 

İdam mangasının askerlerine içiriyordu 

Soğuktan titreyen 

Bakışları 

Aptallığın donuk şekli olan askerlere 

Siz 

Kendi "şimdi"nizin mezar odası duvarını yıkma çabasında 

Ve güvenerek yaslanıyorsunuz 

Dirseklere 

Kafatasınızın fildişi mecrasını 

Ve emek penceresinden 

Yarınınızın aydınlık kasrının tad manzarasını 

Çabanızın hamâse ağzında mırıldanıyorsunuz 

Siz.. 

Ve ben... 

Siz ve ben 

Yapılan başkaları değil. 

Hançer 

Onların ciğeri için 

Zindan 

Onların bedeni için 

Zincir 

Onların boynu için 

Ve daha başkaları değil 

Sizin cellat potanızı yakanlar 

Bahçenin odunuyla 

Celladımın ekmeğini pişiriyorlar 

Doğup büyüdüğünüz külde
Yarın ateşli, kanlı toprağa girince 

İndirirsiniz duvardan resmimi 

Evimin duvarından  

Aptalca sırıtan resmi 

Karanlıklarda ve yenilgilerde 

Zincirlerde, ellerde 

Söyleyin ona: 

Benzersiz resim! 

Neden güldün? 

Asın onu 

Bir daha 

Baş aşağı 

Duvara. 

Ve ben öylece gidiyorum 

Sizinle ve sizin için 

Sizin için. 

Çünkü bu şekilde sevdiğinizim. 

Ve geleceğimi geçmişim gibi gidiyorum omuzumda taş 

Sözcükler taşı 

Kafiyeler taşı 

Bir zindan yapıp orada hapis kalmak için 

Sevmek zindanı 

Adamları sevmek 

Ve kadınları 

Kavalları sevmek 

Köpekleri 

Ve çobanları 

Gözü yolda beklemeyi sevmek 

Yağmurun billur parmak darbesini 

Pencere camında 

Fabrikaları sevmek 

Avuçları 

Tüfekleri

Beygir resmini sevmek 

Dişlilerinin yörüngesinde 

Leğen kemiğinin dağlarıyla 

Kırbaç ırmağı 

Ve kızıl suyuyla 

Senin gözyaşını sevmek 

Benim yanağımda 

Ve benim sevincim 

Senin gülümsemende 

Devedikenlerini sevmek 

Isırganları, yabanî kekikleri 

Ve klorofilin yeşil kanını 

Tekmelenmiş yaprak yarasında 

Şehrin ergenliğini sevmek 

Ve aşkını 

Yaz duvarının gölgesini sevmek 

Ve işsiz güçsüz dizleri 

Koltukta 

Sorguçu sevmek 

Onunla avucun tozunu sildiklerinde 

Ve çelik başlık 

İçinde mendil yıkadıklarında 

Çeltik tarlalarını sevmek 

Ayakları ve 

Sülükleri 

Köpeklerin yaşlılığını sevmek 

Ve bakışlarındaki yakarışı 

Ve kasap dükkânlarının tezgâhında 

Tekme yemek 

Ve kemiğin uzak düşmüş sahilinde 

Açlığın verdiği susuzlukla 

Ölmek

Gurûbu sevmek 

Bulutlarının zincifresiyle 

Ve söğüt sokaklarındaki sürü kokusu 

Halı dokuma atölyesini sevmek 

Renklerin suskun mırıltısını 

Düğüm damarlarında yün kanının akışı 

Ve parmağın nazenin canları 

Ayak altında kalan canlar 

Sonbaharı sevmek 

Gökyüzünün kurşunî rengiyle 

Kaldırım kadınlarını sevmek 

Evleri 

Aşkları 

Utançları 

Kinleri sevmek 

Hançerleri 

Ve yarınları 

Gök gürültüsünün boş fıçılarının koşmasını sevmek 

Gökyüzünün taş döşemeli inişinde 

Liman göğünün tuzlu kokusunu sevmek 

Ördeklerin uçuşunu 

Kayık fenerlerini 

Ve dalganın yeşil billurunu 

Gece lambasının gözleriyle 

Hasatı sevmek 

Ve mırıltı sokaklarını 

Başka feryatları sevmek 

Koyun leşlerini sevmek 

Et satan herifin kanarasında 

Müşterisiz kalır etler 

Kokuşur 

Çürür

Balıkların kırmızısını sevmek 

Çinili havuzda 

Aceleyi sevmek 

Ve durup düşünmeyi 

İnsanları sevmek 

Ölürler 

Erirler 

Ruhsuz kuru toprakta 

Deste deste 

Öbek öbek 

Yığın yığın 

Batarlar 

Batarlar ve 

Batarlar 

Sessizliği, mırıltıyı ve feryadı sevmek 

Şiir zindanını sevmek 

Ağır zincirleriyle 

Sözcükler zinciri 

Kafiyeler zinciri 

Ve ben öylece gidiyorum 

Benimle birlikte olan 

Zindanda 

Ayağıma bağlı zincirde 

Gözümle birlikte olan koşuşta 

Fethimle birlikte giden yakînde omuza omuza 

Dünkü duvarda aptalca bir resmin 

Gülümseyiş goncasından 

Bir gömleğin kızıl çiçeğine kadar 

Bir idam çalılığında 

Yarına kadar 

Böyleyim ben 

Kibirli hamâselerin kalesinde oturan 

Vahşi öfke atının gurur dolu toynak darbeleri 

Takdir sokağının taş döşemesinde

Bir esinti kelimesi 

Bir tarihin büyük şarkısının fırtınasında 

Bir mahpus 

Bir kinin zindanında 

Bir yıldırım 

Bir intikamın hançerinde 

Ve bir gömleğin kızıl çiçeği 

Bugünün kölelerinin yarınki yol kenarında 

Eylül 1980

Ahmed Şamlu