– Gir içerden yak oğlum ya… – Aha yaktı… – Ha öbürü de aradan onun yanına girdi… – Çok iyi görünüyo buradan, harika oldu ya… – Yakacan ki bunları böyle… – Bez olacak ki bez bez… – Aziz Nesin içerde mi Aziz Nesin? – Tül, laylon laylon… – İçeride mi adam?.. – Herkes içerde biliyo… – Adam içerde ya… – Çıkmıştır ya… – Yakamıyolar… – Gaz maz hiçbir şey yok mu?.. – Çık ulan yukarı… – Bak, öbürünü mü görüyon mu bak… – Polisi molisi dinlemiyo… – Bak! Yine öteberi atıyo… – Lan yağın la… yağın la!.. – A… koyayım valla yıktı valla billa ya… – Orayı ben tamir ederim yığın a… koyayım… – Aha televizyonu bile attılar lan… – Üst katlara üst katlara… – Allah’ım o senin ateşin… – İçeriye beni de!.. – Cehennem ateşi işte… – Kafirlerin yanacağı ateş… bütün derinlikler sığ sözcüklerin hepsi iğreti değişen bir şey yok hiç ölüm hariç. aynı gökyüzü aynı keder. Behçet Aysan
Türk ve Dünya Şiirleri Antolojim "Çiçeğin açması da bir tür şiir belki - Bilmiyorum"