1
Kıvılcımlar yay çizerdi gecede
savurdukça küreğini ateşçi
kıvılcımlar ilerlerdi
(Sabah
çocuklar
rayların arasından toplardı
sıcaklığını yitirmiş ateşleri)
Kara kuru bir çocuktum,
bana benzer çocuklar çalardı kapıları,
ellerinde torbalar:
“Hanım kömür ister misin?”
(Bende yastıkları vururdum sırtıma
ve yansılardım yaşıtlarımı)
Annemin gözleri kıvılcımlanırdı
kıvılcımlar çizerdi geceyi
yükselirdi sesi
makasa giren lokomotifin
(Rayların üzerinde çocuk ayakları
rayların üzerinde savaş yılları)
Ateşçinin küreği
ne çok yıldız savururdu geceye
ne çok ekmek…
Ben küçükken
(Bütün kusurlarım görünür
söz ederken kendimden... )
doğduğum şehirde
(Ne çok masalı saklayan bir
oyuncak
sürüklenir derenin birinde)
pelin biterdi her bahçede
kokusu acı
çiçeği sarı
(Küçücük bir taş fincandı
ninemle kahve içtiğim
Babamın fincanıma kattığı
sıcak bir acıydı)
Nerde bilmem ninemin mezarı
(Dargındım babama
söylemek zor
annemin kefeni solmamıştı)
babam da bana dargındı
Sennur Sezer

Yorumlar
Yorum Gönder