Ana içeriğe atla

Muzaffer Ozak'tan Özlü Sözler

Dünyâda insana en çok azâb veren şey, meşrebine uymayan kişi ile berâber olmakdır...

Bilmeden bulamazsın, bulmadan olamazsın!...Bilenler buldular, bulanlar oldular...

Kişi sevdiğini çok zikreder!

Allah hangi kulu seviyorsa ismini onun ağzından andırır...

Müminler ölmezler, olurlar!.. 

 Allah bahâ Allahı değildir bahâne Allahıdır...
(Kullarını affetmek için bahâneler yaratır)

Günahlarına ağla! Ağlayamıyorsan niye ağlayamıyorum diye ağla!..

İnsanın özünden gelmeyince, gözünden gelmez...

Eskiden ferdî kölelik vardı... Şimdi milyonları köle ediyorlar haberleri bile olmuyor... 

Kendine mezar hazırlama, kendini mezara hazırla!..

Allah'a muhtaç olduğun kadar ibadet et!..Ateşe dayanabileceğin kadar günah işle!..

Az ye temiz ye!..

Arif olanlar ömürlerinin her gecesini kadir bilirler...

Allah'da yok olmayan, var olmaz!!

Eserde kalma, müessire gel! 
Esmâda kalma müsemmâya gel!
Kelimede kalma ma'nâya gel!

İlim, Hakk'ı bilmekdir, Allah'ı bilmeyen, kamyon dolusu da kitap okusa câhildir!...

Okuduğunu anlamayanlar ve anladıkları ile âmil olmayanlar, kitap taşıyan eşekden farksızdır...

Hakîkat ortaya çıktığı vakit ilim iflâs eder...

Cehâletle tefekkür insanı tecennüne götürür...

İlm ile tefekkür insanı yüceltir ve yükseltir...

İnsan öğrendikçe cehli artar...

Temâyülât-ı kalbiyye irâde-i cüziyyeden değildir...
(Kalbin nerelere meyl edeceği yani neyi ve kimi seveceği insanın irâdesinde değildir)

Târihden ibret almayanlar, târihe ibret olurlar! 

Dünyâyı bilen aldanamaz, âhireti bilen aldatmaz!

Kâfirin bir putu, mü'minin bin putu vardır... 

Allah'dan başka kalbinde ne varsa, o senin putundur!..

İnsan hırsız da olsa insâfı elden bırakmamalıdır! 

Dünyaya kıl düzeltmeye değil huy düzeltmeye geldik!

Aç durup duvara bakacağına karnını doyur dîdâra bak! 

Oruç tutup küfredeceğine karnını doyur şükr et!

Allah Allah'a şikayet olunur kullara şikayet olunmaz... 

Fetvâ tarafını değil takvâ tarafını tut!...

Taklid tefekkürü kaldırır... 

Zenginler Allah'ın vekilharcı, fukarâ Allah'ın ayâlidir...

Halk düşmanı Hakk düşmanıdır,halka muhabbet Hakk'a muhabbetdir...

Bal, hastaya acı gelir...Acı olan bal değildir, hastanın ağzının tadı bozukdur...

Mürşid görmeyen kimse ölü gibidir, mürşidin nefesi ise İsrâfil'in sûru gibidir...

Sulb babası insanı a'lâ-yı illiyyînden alır esfel-i sâfilîne getirir, yol babası ise insanı
esfel-i sâfilînden alır, a'lâ-yı illiyyîne götürür...

Dervîşlik, îmânı yakîne getirmektir... 

Dervîşin eli kârda, gönlü yârda olmalı...
(Dünyevî meşgûliyetler kişiyi zikrullahdan alıkoymamalı)

Esrâr-ı ilâhiyyeyi akıl terâzisi tartamaz, kırılır! Hakk'a ve Allah Resûlü'ne teslîmiyyet lâzımdır...

Akıllı fırsatı kaçırmaz, ârif fırsat îcâd eder...

İnsan yüzüne bakmak Kâbe'ye bakmaktan efdaldir... 

Ka'be'ye sarık almaya giden sarık, tesbih almak isteyen tesbih alır;

Ka'be'yi görmek isteyen Ka'be'yi görür, Allah'ı isteyen de Allah'ı bulur...

Âhirette ne varsa dünyada bir misâli vardır...

Allah Allah ile bilinir... 

Gâfiller, Hakk'ı gökde ararlar...Mü'minler ise O'nu gönüllerde arar ve bulurlar...

Hak ağız hakkı söyler, Hak göz hakkıgörür, Hak kulak hakkı işitir... 

Hakk kula tâlib olmayınca kul Hakk'a tâlib olamaz...

Müslüman istemez, isteyeni reddetmez...  

Okuyabilene seriyyeden süreyyâya kadar risâledir...

Kalbinde ne kadar Allah korkusu varsa Kur'ân'dan o kadar anlayabilirsin...

Vücûd âleminin ka'besi kalbindir...

Kalb temiz olmayınca Hakk ona tecellî etmez... 

Hakâik-i Kur'âniyyeyi söylemeye dil, anlamaya gönül gerekdir...

İslâmda bulduğun safâyı hiçbir şeyde bulamazsın...

Şöhret, kişinin kemâlini geçerse âfet olur!..

Kisve-i tarîk ile... 

Allah'a secde etmeyen kula secde eder, Ka`be'ye yönelmeyen paraya yönelir...

Bir Allah'dan korkandan kork, bir de Allah'dan korkmayandan kork!..

Allah'dan her kim korkarsa bütün mahlûkât ondan korkar...

İnsanın kıymetini bilmeyen, Allah'ın kıymetini bilmez...

İnsanın kadrini-kıymetini bilmeyen şeytân olmuşdur...

Her kim ki kendisini muhâtabından yüce gördü, o kimse şeytân oldu...

İnsana hizmet Allah'a hizmetdir, insana ihânet Allah'a ihânetdir...

Kendisi ne ise, kişi, karşısındakini de öyle bilir...

Gözünde necâset olan, dünyayı pislik içinde görür!...Evvelâ gözünü temizle!..

Aklın bittiği yerde ilm-i ledünn başlar, ilm-i ledünn'ün bittiği yerde aşk başlar... 

Nûr-i Nübüvvet'den uzaklaştıkça insanlar kabalaşır...
Nûr-i Nübüvvet'e yaklaştıkça insanlar inceleşir...

Dilin cirmi küçük, cürmü büyükdür...

Ye aşı, kıl beşi, yat aşağı!..
(Aşkdan ve zikrullahın zevkinden nasîbi olmayanlar için buyururlardı)

Bakan var, gören var, bir de bakar var!..
("Bakar", Arapçada "öküz" demekdir)

İslâm'ın hiç çürük bir tarafı yok fakat müslümanların da tutulacak bir tarafı yok!...

Ağzından zehir alanın vücûdu, kulağından zehir alanın rûhu ifnâ olur!

Rüzgara ve güneşe karşı tüküren kendi yüzüne tükürür!

Filin lokması karıncaya verilmez...  

Hudûdu aşmamak şartıyla, insanın insana aşkı da mukaddesdir...

Allah insanı üç şeyle imtihan eder : Birisi canın, birisi malın, birisi evladın... 

İnsanı evlatla avrat yıkar!...

Üç büyük fitne vardır : Biri kadın, biri malın, biri evlâdın!... 

Başını kaç şefkat eli okşadıysa insan o kadar acı çekmekle mükellefdir...

Mezhebden suâl olunur, meşrebden sual olunmaz... 

İnsan önce kendine sonra başkasına vaaz etmeli!
İnsan önce kendini sonra başkasını irşâd etmeli!

Fenâlığa karşı fenâlık her kişinin işidir...Fenâlığa karşı iyilik er kişinin işidir...  

Eşek seni tepince sen de eşeği tepersen, eşekden farkın kalmaz!
Köpek seni ısırınca sen de köpeği ısırırsan, köpekden farkın kalmaz!

Câhilin sofusu şeytanın maskarasıdır!..

Deli olup akıllı görüneceğine, akıllı olup deli görünmeli...
En akıllısı Deli Bekir, o da direk üstünde yatar...

Âlim konuşur, ârif sukût eder... Her soruya cevap veren ahmakdır...

Meczûb olma! Câzib ol!

Köpeğin çanağından yemek yenmez ama sen çanağından köpeğe yemek verirsin! 

Bütün dünyâ senin olsa bile gerçekde Hakk'ın olduğunu bil!..

Dünya metâ`ı hamamın kurnasına benzer, bir cenâbetden bir cenâbete kalır... 

Allah sillesinin sadâsı yokdur, bir vurdu mu devâsı da yokdur da'vâsı da yokdur...

Sakın kimseyi kınama, ayıplama! Ayna gibi ayyâb olma! Zîrâ Resûlullah'ın beyânına göre bir mü'min ayıpladığı mü'min kardeşinin işlediği kabahati işlemeden ölmez!..

Ölüme her an hazır ol. Tıpkı bir istasyonda az sonra gelecek olan treni bekleyen yolcu gibi...

Kıldığın her namazı son namazın bil! Yetiştiğin her Ramazanı son Ramazanın bil!!

Çocuk doğduğunda kulağına okunan ezân ile kâmetin namazı öldüğünde kılınan cenâze namazıdır. Hayat bu kadar kısadır!

Gençliğine, kuvvetine güvenme! Makâmının, rütbenin büyüklüğüne dayanma!...Nice idam sehpalarına başvekaletin iskemlesi ile gidilmişdir...Bazan Allah, kulunu kaldırır, kaldırır, kaldırır sonra en yukarıdan aşağı bırakıverir!...Bunu hiç hatırından çıkarma!...Dünyâda fânî olduğunu hiç unutma!...

Cebinde çok olsun, kalbinde yok olsun!
(Sünnet çocuğuna para verirken zarfın üzerine yazdırırlardı)

Günâhını sakın unutma!

Babana hürmet edersen evlâdın da sana hürmet edecekdir... Babana ikrâm edersen evlâdın da sana ikrâm edecekdir... Babana isyân edersen evlâdın da sana isyân edecekdir...

Dâimâ duâ et, sakın bedduâ etme!

Sakın kimsenin kalbini kırma! Bilemezsin belki de albini kırdığın zât Allah'ın dostudur.

Tamahkâr insanların ekmeğini-yemeğini yeme, çayını-kahvesini de içme!..

Mesud bir evlilik için kadın erkekden daha genç, daha güzel ve iffetli olmalı. Erkek kadından daha zengin, nesebi ve rütbesi daha yüce olmalı!!

Çocuğuna haram yedirme! Çocuğunu haramla beslersen hem âsî olacakdır hem de kıyâmet günü en önce senden da'vâcı olacakdır!

Çocuğunu oynatmamazlık yapma sakın ha! Çocuğunu oynatacaksın! Oynayacak zamanda çocuğu oynat! oynatmazsan, baskı yaparsan, oynanmayacak zamanda oynar sonra!!

Çocuğu sevmediği mesleğe vermemeli, hem muvaffak olamaz hem de hayatı zehir olur... 

Okulu bırakıp ticarete atılmak isteyen birine " Allah ilmi isteyene mutlaka vereceğini vadediyor, parayı çalışsa bile dilediğime veririm diyor, ya kazanırsın ya kazanamazsın" diyerek ilme teşvîk etmiştir.

Bilmem hiç rast geldiniz mi? Bazı insanlar var ki, bunlar küçük yaşda namaza başladıkları halde, hattâ uzun yıllar namaz kıldıkları, oruç tuttukları, camiye gittikleri halde bir gün hepsini birden terkedebiliyorlar. Hattâ bunlardan bazıları Allah'ın yasakladığı içki gibi, kumar gibi şeylere de mübtelâ olabiliyor. Halbuki insan bir kere namaza, câmiye, ibâdete, tâ'ate alışırsa bir daha aslâ bunları bırakmaz gibi geliyor değil mi? Peki bunun sebebi ne olabilir? Gelin bu mes'elenin sebeb ve hikmetlerine bir bakalım :

1. İbâdetler âdet şeklinde yapılırsa şekilden ibâret olur ve yapana bir faydası olmaz. İnsan bu şekilde yıllarca da ibâdet etse o ibâdetinden feyz alamaz çünkü ibâdetin ma'nâsından mahrûmdur ve yaptığı ibâdeti angarya gibi yapmışdır. Bu gibi insanlar, zamânın değişmesi, zemînin değişmesi, nefsin hevâsı, şeytânın iğvâsı gibi bir takım sebeblerle yıllarca yaptığı ibâdetleri terkedebilir, o güne kadar hiç yapmadığı bir takım kötülükleri ve günâhları da yapmaya başlayabilir.

2. İbâdetler, bir binâya benzer. Her binânın sağlam bir temele ihtiyâcı vardır. Binânın temeli sağlam olmazsa, o binâ bir depremle ya da başka bir sebeble kolayca devrilebilir. İbâdet binâsının temeli, îmân ve akâiddir ki bunlar sağlam olmayınca hem ibâdetler makbûl olmaz hem de kişi senelerce de ibâdet etse, bir gün kuvvetli bir tesir altında kalınca ibâdetlerin hepsini terkedebilir. Târihde de çevremizde de bunun sayısız misâlleri vardır. 


Muzaffer Ozak

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İntihar Şiirleri Bercestem & Edebiyatta İntihar

İntihar, bilinçli bir tercih sonucu             uygulamaya konulduğunda, insanın              mutlak anlamda "birey" olması,              bireyselliğini mutlaklaştırmasıdır.             Bir tür "tanrı"lıktır... Hüsamettin Arslan “İzimi süren bir panter var: Bir gün beni öldürecek olan;… …Adımlarını durdurmak için yüreğimi fırlatıyorum, Susuzluğunu dindirmek için kan saçıyorum; … O yiyor, ama yine de ihtiyacı yüzünden yiyecek arıyor, Mutlak bir adaklığa zorluyor… …Panter merdivende Yukarı çıkıyor.” Sylvia Plath Bize ne başkasının ölümünden demeyiz çünkü başka insanların ölümü en gizli mesleğidir hepimizin başka ölümler çeker bizi ve bazen başkaları ölümü çeker bizim için İsmet Özel İntihar diye bir şey Yok bu dünyada. Ölümle biten bir intihar yok. Asıl intihar Gün gün yaşamakta Ahmet Erhan dün gece bir kadın doğurdu haliç bir kuş havalandı galata kulesi’nden m...

İstanbul Şiirleri Bercestem

      İstanbul'a meftûn olanlara Deniz bazan susup bazan homurdanıyor; Üsküdar ’da birkaç ışık sönüp yanıyor: Eşelenen kıvılcımlı bir mangal gibi... Sabahattin Ali Karaköy'den kalkan vapurlar bilir Yıllardır nasıl yangın Galata Kulesi Kız Kulesi'ne Ali Asker Barut Bugünse artık Görmek için denizi Sağa sola oynatması gerekecek Betonarme binaların arasında Üzgün duran boynunu Ali Asker Barut İstanbul’da bir sevdiğim vardı Keçi yavrusuna benzer, Rüzgar eserdi hafiften gözlerinde Halden anlardı. Cahit Külebi Selimiye'nin arkası Karacaahmet Az gerilesem sırtım selvilere değecek Tüylerim diken diken Ne var bunda ürkecek Halim Şefik Güzelson Vay canına tükürdüğümün İstanbul’u ... Rumelihisarı’nda Orhan’ın mezarı Ne gittim ne gördüm gitmek de istemem Taze ekmek bir parça beyaz peynir Şimdi olsa şuracıkta rakı içer Denize mi bakar kim bilir Oktay Rifat Kayacık'ta mekik atarken Penelope Düşü...

Beşinci Mevsim

Fırtınalı bir günün sonunda bir dal istedi kadın, tutunmak için dostane Bir mum yaktı adamın biri, elini uzattı beyaz bir gül geldi karşılığında Böylece bir muhabbet başladı gözlerde aylarca devam etti bu dostluk sessizce Bir mum daha yaktı adam yüreğini açacaktı kadına ellerini avuçlarına alıp korkusuzca bakacaktı kadının gözlerine ve birlikte yaslanacaklardı geceye Gözlerinde aşk koynunda ihtirasla düşler! Dedi kısaca Geldim dedi kadın ama yer bulamadım kendime Korkuyla geriledi adam ya bir daha gelmezse, ya onu hepten kaybedersem diye geçirdi aklından bir kez daha erteledi düşlerini her seferinde olduğu gibi Dört mevsim yaşadı kadın çelişkiler içinde son mevsimin son gününde, aklı yenik düştü yüreğine beyaz bir gül ile misafir oldu adamın düşlerine sana geldim götür beni gözlerindeki karanlığın ötesine Dalgındı, fark etmedi adam bozulmasını istemediği bir rüyanın içindeyi kendince Utandı kadın çok utandı çırılçıplak hissetti kendini o an söndürdü mumu beyninde hoşça kal. Dedi adama ...

Bence Malumdur

dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür sen elini bulutların içinde gezdirirsin bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler içini kurtlar kemirir bence malumdur buğulanmış camların arkasında masmavi yüzün senin ateşler içinde olduğun bence malumdur ellerin muhakkak çocuk elleridir hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün onlar neden daima okul türküleridir süleymancıktan bahseder kara toprakta açık yeşil bir yıldız gibi akıp giden süleymancıktan ve karınca yuvalarından bahseder ışıksız kömürsüz karınca yuvalarından gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün sen ansızın gökyüzünde görünürsün gözlerinin rengi bence malumdur elinde değildir akşam serinliğinde üşüsün eylül'den itibaren geceler hazindir uzundur sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler sokakların üstüne bulutlar gelirler bulutların üstüne yıldızların gözleri gelir bir yıldız bir yıldızın ardınca gider yıldızların kayboldukları yer bence malumdur  karanlıkta bir şeyler kopar dağılır...

Gelecek Yıl İlkbahar Yokmuş

Yüzünü bir kedi tırmalayacak ona deli deme sakın Sonra trenin önüne bir oğlan atlayacak Zayıf, uzun bacaklı, çetrefil, kendine kahraman Raylarda kırmızı şarap şişeleri patlamışçasına Bu gece yağmur yağacak ona dur deme sakın Su yaramazdır, toprağın yorgunluğundan ne anlayacak İçini sürüklediğin bu korkunç mermi yuvasında En büyük dansa kalkmaya hazır ağır dallarınla Ninnilerle değil, vedalarla uyut kendini Dışarıdaki cemre sana düşmez uyma hayata Bu gece herkesin hafızası silinecek itinayla Buna kader deme sakın Zaten üç beş kişiyiz gürültümüz tuhaflığımızdan Sevişsek içkiler bitiyor sandık Ağlaşsak hüzünler harfiyen sıradan Hangimiz hainiz hangimiz hırpalandık Hangimiz kuvvetli yalnızlıklarıyla böyle olağan Sonra trenin önüne bir oğlan atlayacak Zayıf, uzun bacaklı, çetrefil, kendine kahraman Bu gece kökler yeryüzüne yürüyecek neden deme sakın Acı arsızdır, bedenin direncinden ne anlayacak küçük iskender

Zilif

Şimdi — Zilif için 14 Temmuz [-------] Sevgili Kızım, zorlukla yazıyorum. Elim rahatsız, titriyor.  Onun için, yazım çarpık-çurpuk oluyor. (Bu küçük defteri de kendim yaptım; sayfalan keserken o da biraz eğri-büğrü oldu.) Kusura bakma.  Yazdıklarımı şimdi okurken, beni iyice anlayabilecek konumda olacaksın — yıllar geçecek; büyüyeceksin. O zaman, bana küçükken beslediğin duygular, belki bir-iki anıya sıkışıp kalmış olacak; belki de, kocaman bir boşluğun incecik çeperleri durumuna gelecek; ama bu cılız anılardan onların anlamını çıkarabilecek yaşa gelmiş olacaksın; yıllar boyunca da, düşüne düşüne, çıkaracaksın. Bunu umuyor değil, biliyorum; çünkü sende, daha o yaşında bile, o anlamı kavrayacak gücü görmüştüm — yani, şimdi, görüyorum... Anımsıyorsundur: Senin için, “Benim kızım insan olacak” demiştim. Sen, benim bu sözümü o anda beynine kazımış, ama yüzüme de hayretle bakmıştın — o hayretini anımsıyorsun, değil mi?  Evet, gururla, biraz da övünçle söylemiştim o sözü (bab...

Ben hergeleyi görmüşümdür

BENDEN DE BİR KALİNİKHTA SANA BALIKÇI 23 Kasım 1906’da Adapazarı’nda dünyaya geldi. İstanbul'da 11 Mayıs 1954’te sirozdan yaşamını yitirdi. İlköğrenimini Adapazarı Rehber-i Terakki Mektebi'nde yaptı. İki yıl Adapazarı İdadisi'nde öğrenim gördü. Kurtuluş Savaşı'ndan sonra ailesi İstanbul'a yerleşince İstanbul Sultanisi'ne girdi. Onuncu sınıfta bir öğretmene yapılan şaka yüzünden sınıfı dağıtılınca Bursa Erkek Lisesi’ne geçti, 1928'de mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde bir süre eğitim gördü. 1931 yılında ekonomi öğrenimi için gittiği İsviçre'den kısa süre sonra ayrılıp Fransa'nın Grenoble kentine geçti ve orada üç sene yaşadı. Sonraki yıllarda, Grenoble Üniversitesi'ne de devam ettiği şehirde, aslında başıboş gezerek edebî şahsiyetini bulmaya çalıştığını açıkladı. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle “kökü kendisinde olan” bir yazar olarak kabul edilir. Klasik öykü tekniğini y...

DİVAN ŞİİRİNDE ÖLÜM KARŞISINDA ÂŞIKLARIN İSTEKLERİ

Divan şiirinin temel mazmun çerçevesini âşık-maşuk arasındaki ilişki şekillendirir. Şiirlerde en fazla işlenen konuların başında, sevgili ve ona ait güzellik unsurlarıyla bunlara karşı âşıkların yaklaşımı gelmektedir. Divan şiirinde âşık, daima şairin kendisidir. Bu yüzden her şey sonuçta aşk ile ilgili görülür. Onun aşkı, mücerret güzelliğe duyulan bir aşktır. Âşığın gıdası üzüntüdür. Sevgiliden daima lütuf bekler. Sevgilisiyle asla bir araya gelemez. Onunla olan beraberliği daima hayalîdir. Âşık sevgilisinden beklediği ilgiyi görmek şöyle dursun, ondan daima işkence ve eziyet görür . Bu durum karşısında bile sıkıntılara tahammül etmesini bilen, hâline şükreden âşığın sevgilisine karşı olan aşkı daha da artar. Hatta sevgilinin sahip olduğu güzellik karşısında canını, ona verecek kadar cömerttir. Ancak o, bir türlü sevgiliden beklediği ilgiyi göremez. Sevgiliden daima ayrı kalır. Bu da âşık için bir ölümdür. Bu nedenle hayat ile ölüm arasında bir bocalayış içindedir. Ölüm, insanoğlun...

Erteleme

Öbür gün, evet, yalnızca öbür gün... Yarın öbür günü düşünmeye başlayacağım, Belki her şey olup bitecek; ama bugün değil... Hayır, bugün değil; bugün yapamam. Öznel nesnelliğimin şaşırtıcı inadı, Gerçek yaşamımın uykusu, araya girmesi, Sezinlemesi, bitimsiz bezginlik- Bütün dünyam bir tramvaya yetişme çabası- Öyle bir ruh o... Yalnızca öbür gün... Bugün hazırlanmak istiyorum... Hazırlanmak istiyorum kendi yarınım için, öbür günü düşünmek için... Sonucu belirleyecek olan bu. Halihazırda planlarım var, ama hayır, bugün planlama yok... Yarın plan yapma günüdür. Yarın dünyayı fethetmeye masama oturacağım; Ama ancak öbür gün fethedeceğim dünyayı... Ağladığımı hissediyorum, Apansız ağladığımı hissediyorum, derinden içime doğru... Bugün ne olup bittiğini bilmeyin, bu bir giz, söyleyemem. Yalnızca öbür gün... Çocukken her hafta Pazar günü sirki beni eğlendirirdi. Bugün bütün eğlencem çocukluğumdaki tüm hafta süren Pazar günü sirki... Öbür gün, bambaşka biri olacağım, Yaşamım zaferle taçlanaca...

Der(le)diğim Kiraz Şiirleri

Ah, kiraz çiçekleri Keşke sizin gibi Düşebilseydim. Masaoka Shiki Kiraz devşirmeye gitmiştin hani Çilek kokuyorsun vakte yabani Unutma sana bergüzarım var İntizarım yoktur, inkisarım var. Bahaettin Karakoç Bir yolcunun Kiraz çiçeklerini döken rüzgarında, Dönüp baktım arkama. * Ne büyük bir suç, Kiraz çiçekleriyle kendinden geçmiyor, Kyoto’nun bayanları. * Bir yaprağı Eğleniyor uzakta, Dökülen kiraz çiçeğinin. * Dökülen kiraz çiçeklerini, Durdurmanın bir anlamı Yok ki. * Dağ kirazı, Anılarım var Eski bir dosta rastlamış gibi. * Kiraz çiçeği işte, Kolumun üstüne Telaşla dökülen de. Takahama Kyoshi kiraz bahçelerinden geliyordum yakamda hınzır çocukların gülümsemeleri seni sevmekten geliyordum bir çeşit yalansızından sevda cümleleri tren yolculuklarında kiraz bahçelerinin resmi geçitleri Betül Dünder büyümek kiraz bahçelerinden kaçmakmış ya ben ne anlamıştım Betül Dünder İtiyorum onu, iti...