Acemi

I

Gençken
Sürekli bana bakan
Güzel bir kız sanırdım dünyayı
Meğer gözleri dalmış

Seviyorum ben
Dalından koparılmış
Kaf dağındaki rüyaya benzer bu dalgınlığı
Faytonları da üstelik-yolculukları

/Akşamın bu saatinde yolculuk
Değilse
Sevgiliyi ya da ölümü bekleme telaşı
Dalında utancından kızaran elma gibidir
Aydınlık neşeli şen bir ayrılışın hatırası

Bir gün döneceğiz-
Sureta suretsiz
Bak burası Yeryüzüdür
Gece gibi ıssız bir suskunluğun imtiyazı/

Dilimde dilim dilim
Mayhoş bir meyve tadı.

Acemice-
Değiştiriyorum bu dalgınlığı
Meğer gerçekten dalmış


II /Arada/
- Ben ne zaman geldiydim
- Hatıran buradaydı

Hep buradaydım ben
Gölgem boy boylamak soy soylamak isterken
Bakışlarımdaki siyah ışık gecesi
Ölçmez asla mesafeleri

-Ne zaman geldiydim sahi
-Hiç gitmedindi

Buradaydım ben
Keşke
Gitme dinseydi

Direksiyonları dizginler gibi çekerken sürücüler
Keserken küçük kızlar makasla kirpiklerini
Su damacanalarda alabildiğine konuşkan
Bir aldanışla sahte mavi
Çiçeklerini de almış gitmiş bir kış
Kışlarını da almış gelmiş bir kız
Dalgınlığı sanki

İçimde ne kadar acemi
Korkudan ürkmüş kabarmış hamur gibi
Dağların heybeti-

Artık beyazlamadan dökülecek saçlarım
Ufukta kaynıyor
Dünyanın bütün karlı dağlarının iptali


III /Kanat Açarken/
-Acemi nerdesin sen
-...Arada...
Aralıksız ve süresiz
Bir ilk yağmur gibi

İşte söyledim
Söyledim sözde öldüm
İlk sözdeyim ben ilk sözde
Toprak ve buğur incelten nefeste

-Ne zaman uyudum ben
-Hiç uyumadın ki
Ölüm gibi katıksız bir öpüşle

Hep arada mıydın sen...
Bak yeni dünyada yetti
Çalı dibinde kara pirinç
Asla pirimiz değildi oysa
Ekini ateşe verenlerin
Kalleş ve ölçüsüz ölçü birimi inç

Haydi acemi aç kanatlarını
Ve uç alabildiğince ince sözlerinle

Gökyüzü tamamdır kanatlarından eksilenle
Asla söyleme

IV/Göç Hazırlığı/ 

-Al işte cesedini canımı ver 

Acemiydim, topladım denklerimi 

Toparladım sonra o büyük anlaşılmaz denklemi 

Aşk ölüme karşılık gelendi; toparladım büyük bir ciddiyetle cesedimi 

Camdan sırlanmış aynayı tutan 

Usul bir güz esintisi gibi kayıtsız kalbim 

Durmadan atıyordu sanki varmış gibi 

Al işte al, cesedini canımı ver 

Bir türlü bitmiyor temizliği 

Kalem yazmaya başladıktan beri 

V/Kurban/ 

Hemen alırım güzelim 

Sen bir gülüversen 

Sektirmem hiç 

Kalbim hazır müşteri 

Kağıtta değil-sarı kızıl ve siyah 

Kalemin içindedir kader 

Büyük kurbandır ismim; yeter 

Ve yakışır güzelliğime: gülü ver 

/Korkma unutmam; gülün 

Kırmızısında gizlenen acıyı/

Bir bilsen... 

Gölgesinden bile tedirgin bir yalnızım ben 

Ruhum ki uykusu derin bedenimden 

Şikayet edemeyecek kadar elemli 

İsmime bağışla beni 

Beni ismime bağışla 

Aradaki muazzam farka 

Bağışla beni beni bağışla 

VI-Keşif ve veda 

Güzelimsen keşke bilmesen 

Kaç kez dibe vurdum ben 

En az iki, üçüncüden kılpayı 

Kurtuldum bile diyemem 

/Unutmadım 

İçimdeki siyah aynada patlayan 

Gülümseyişindeki ışıltıyı/ 

Şöyle bir kurulup dünyanın kıyısına 

Dışıma çekmeliyim siyahları, hani 

Bir de mapushane çayı olsa yanında 

Söyleyeceğim son sözlerimi usulca 

Hem bak artık kazmayacağım 

Yoruldum güzelim kendime mezar 

Sizlere ince dizeler yok yazmayacağım 

Kör cahilim ben; bulduğum inciye etmeyin nazar

İşte bakın! "Rabbim ben seni bilemem 

Öylesine acemiyim, sensin kendini bende bilen" 

Son dizelerini okudunuz şiirin 

Ben Hüseyin Atlansoy nisan altmışiki 

Haydi...Allahaısmarladık 

Kalbinize bir kez olsun bakın sizin mi? 

Hüseyin Atlansoy