Güvercin Gerdanlığı

Kış bitmiş sayılmaz henüz, yanına çömelmiş bahar hakkında konuşuyorum bodur limon ağacıyla, soğuktan uçları biraz yanmış yapraklarının, gene de canlı ve dilbaz, ne biliyorsa anlatıyor hızla yutarak kelimeleri, soruyorum, daha ince kimse sözetmemiş ona Monet'nin ufarak tablosundan, gidip içerden getiriyorum kartpostalını resmin, bakıyor uzun uzun, susuyor, kimbilir ne düşünüyor. Enis Batur

İnsanlara hayal kırıklığı payı  bırakmam gerektiğini öğreten Mehmet Başkak'a Ve ey saçı ak gönlü ak Anneciğim pencerede ağlayan . Ah biliyorum güç gelecek sizlere Ama artık gitmek geliyor içimden Bir sabah masmavi bir bulutun peşinden Dönüşü olmayan yerlere… Ataol Behramoğlu Ne vakit babamın yokluğuna gitsem Babam bana bir şey diyor. Birhan Keskin Benim bunda kararım yok, ben burdan gitmeğe geldim Bezirganem metaım çok, alana satmağa geldim Yunus Emre Gitme aşkım benim, bana sormadan Bütün gece direndim uykuya ama şimdi ağırlaştı göz kapaklarım Uyurken seni kaybetmekten korkuyorum Gitme… Tagore "Babamın yanına gitmek istiyorum." Mehmet (yaş 8) Gitmekle kalmak arasında kıpırdamayan gün, katı bir saydamlık kalıbı. Octavio Paz Baba, bu film başlamadan bitmiştir, bunu unutma.. Baba…Ne olur gitme!…. Baba…Beni unutma……. Ali Kınık Şimdi şiirin burasında durup düşündüm de, Hani sevmediniz , onu anladık da Keşke diyorum; ...

İlk geçliğinde vazgeçti güzellikten, Umuttan, sevinçlerden, hoş davranışlardan vazgeçti; Gözlerini kapadı boş özentilere bakmasınlar diye Ve acı gerçeği seçti. * Kıpırdama dur, kıpırdama dur kırılan yüreğim; Kıpırdamadan dur ve kırıl; Yaşam ve dünya ve kendi benliğim, Bir düş uğruna değişti. * Aşk için iş işten geçti, sevinç için, geçti; İş işten geçti, iş işten geçti. * Ama kendi benliğine kendi bağladığın zincirden kim kurtaracak seni?  Hangi yürek dokunacak yüreğine? Hangi el eline?  * Yüreğimi elime aldım -Ah sevgilim, ah sevgilim- “Düşeyim ya da ayakta kalayım” dedim, “Yaşayayım ya da öleyim, Ama beni bir kez olsun dinle -Ah sevgilim, ah sevgilim- Bir kadının sözleri güçsüzdür ne de olsa, Sen konuşacaksın, ben değil. ”Yüreğimi eline aldın Dost bir gülümsemeyle; Eleştiren gözlerle inceledin onu, Sonra bir yere koydun. “Daha olgun değil” dedin, “Biraz beklemek yerinde olur.” Sen onu yere koyarken...

Madem ki çaresi yok, gel öpüşüp ayrılalım. Hayır, bitti benim için; sana verecek bir şeyim yok artık: Ve seviniyorum, evet, tüm yüreğimle seviniyorum, Böyle tertemiz özgür kılabildiğime kendimi. Sonsuza değin ayrılmak üzere el sıkışalım, tüm yeminlerimizi yok edelim, Ve günün birinde gene karşılaşırsak, eski sevgimizden bir tek zerrenin kaldığı Ne senin yüzünden anlaşılsın, ne benimkinden, Şimdi Aşkın son nefesinin son solumasında, Nabzı düşen Sevda suskun yatarken, Sadakat onun ölüm döşeğinde diz çökmüşken, Saflık onun gözlerini kapatırken, Şimdi herkes ondan umudunu kestikten sonra, Sen istesen, ölümden kurtarıp onu kavuşturabilirsin yaşama. Michael Drayton Mina Urgan İngiliz Edebiyatı Tarihi / YKY

Yağmurlu bir gün, parolası TOPRAK, TOPRAK, TOPRAK yazan bir zili çalıyorum. Parolayı bilmiyorsanız içeri girmeyi unutun. Kitap kokuları çarpıyor yüzüme. Köşesinde dizelere karışmış bir Çınar buluyorum. Sandığım kadar uysal çıkmıyor bu çınar, kızıyor yıl madan, öfkeli bize, sizsiniz suçlu diyor, biziz suçlu diyor! Otur bakalım diyor, kimsin sen, ne istiyorsun diyor, başlıyor söyleşiye: Pınar Dağ:  Merhaba Hayrettin Bey. Siz başlattınız söyleşiyi nitekim, şöyle başlayayım o zaman İnsan doğayı özlüyor mu, eksikliğini hissediyor mu? Hayrettin Karaca:  Tabii bu insandan insana, duygudan duyguya değişik hislerle oluşur. Ama benim gibi betonların içinde değil de o kerpiç evleri de görmüş, onlarda yatma, kalma mutluluğunu duymuşlar için başka tabii ki. Ama bugün şehirlerde yaşayan çocuklar, acaba doğayla bütünleşme imkânları var mı, yok mu? Olanı var, olmayanı var. Olanın dahi özlemi olur mu? Olmayabilir! Yani yeşili özlemek daha ziyade ekosistemi özlemektir. Yalnız özlemekle de...