Aşkın Paradoksları

Aşkın en hoş yanıdır fırtınalı oluşu ;
En güzel biçimidir , en derin uçurumu.
Onda yolunu kaybetmek , ona yaklaşmaktır ;
Özlemden ölmek , onu tatmak ve doymaktır.
Ümitsizliği inançtır ,
En derin yarası şifadır ;
Uğrunda acı çekmek , huzur bulmaktır.
Saklanması , onu her an aramaktır ;
yolunda yorgun düşmekse , sağlıktır.
Onun bir sır olduğu , hakkında bilebileceğimiz biricik şeydir ;
Eli sıkılığı , cömertliğidir.
Konuşmaması , en güzel söylemidir.
Onun tarafından hapsedilmek , özgürlüğün ta kendisidir ;
En acı darbesi , en tatlı tesellisidir.
İnsafsızca soyması kazançtır ;
Geri çekilmesi , yanaşmasıdır.
En derin sessizliği en güzel şarkısıdır ,
En şiddetli öfkesi en içten selamıdır ,
En insafsız tehdidi en saf vefasıdır ;
Kederi , bütün acıların dinmesidir.
Aşk hakkında , çok şey söyleyebiliriz daha :
Varlığı , her şeyden yoksun olmaktır.
En gerçek bağlılığı , yüzüstü bırakır ve
En yükseğe çıkışı , gömer bizi derinlere.
Yoksulluktur , en büyük serveti ;
İflasımız demektir, onun iyiliği.
Sevecen ilgisi , yaralarımızı kanatır ,
Sofrası açlık , bilgisi hatadır ;
Ayartmadır okulunun geleneği , görgüsüyse aldatmadır.
Onunla karşılaşmak , yakalanmaktır acımasız fırtınalara ;
Asla erişilmez ondaki huzura.
Onun açıklığı , bütünüyle gizlenmesidir aslında ;
Armağanları hırsızlıktır.
Verdiği tüm sözler yalandır ,
Doğruluğu aldatmadır ;
Yalan gelir güveni birçoklarına.
Ben ya da gördüğü mucizelerle ,
Aşkın kendine sakladığını elde ettiğini sanıp ,
Aldanmış olan bir başkası ;
İçtenlikle tanıklık edebiliriz bunlara her an ,
Aşkın tuzağına bir kez düştüğümüz zaman.
Onun tüm oyunlarını öğrendim
Ve ona karşı farklı bir şey denedim ;
Ne tehditlerine kulak astım ,
Ne de inanıp sözlerine kandım !
Ne olursa olsun , kendimi ona vereceğim ;
Cana yakın ya da acımasız , hepsi bir benim için.


Hadewijch
Çeviri : Murat Acar