Serçe deli gibi uçuyor, denizin üstündeyiz. Ufka doğru açıldıkça yüreğim ağzıma geliyor. Buna dayanamaz.
-Birazdan düşer. Düşerse boğulur.
Arada bir dönüp bana bakıyor hadi gel der gibi. Yükselip hizalıyorum kendimi, şimdi beraber uçuyoruz.
-Düştü düşecek, bu yükseklikteki rüzgara dayanamaz.
Daha bir geriliyorum. Korumacı yanımda ısrar ediyorum. Göz mesafemde tutarken onu bir taraftan da düşerse nasıl kurtarırım onu hesaplıyorum. Bu duygu beni rahatsız ediyor.
-Sana ne?
-Kendini sınıyor, kendisiyle oynuyor…
-Bana ne?
-Ya gözündeki gül?
-Sanki sen onu tanımazken orada durmuyor muydu?
-Bırak şunun peşini?
-Eyvah..! şimdi…şimdi düşüyor
-Yok düşmedi, çok şükür..
-Beni bir yere götürüyor
-Bu denizin ardında bana göstereceği ne olabilir ki?
Artık iyice yorulmuştum. Güneşi beynimde hissediyor, bütün kemiklerimin acısına kanatlarım isyan ediyor. Aşağıdan geçen ilk geminin güvertesinde soluklanmayı düşünüyorum. Serçe az ötemde inadına hiçbir şey yokmuş gibi daireler çizerek sanki benimle alay ediyordu. Gözüme kestirdiğim yük gemisine doğru süzüldüm. En azından arkamdan gelir diye düşünüyorum. Hiç niyeti yok gibi,çaktırmadan onu gözetliyorum. Benim farkımda, oralı değilmiş gibi yapıyor.
-Gelmiyor aptal
- Yorulmadı mı bu?
- Benim aşamadığım denizi nasıl aşacak, intihar ediyor
- Cidden gelmiyor
- Gelir, gelir
Güvertedeyim şimdi.Yanık suratlı denizci çocuk dalmış yukarıya gökyüzüne bakıyor. Serçeyi o da fark etti . Hiç şaşırmadı. Belli ki kafası başka yerde. Serçe ufukta kara küçük bir nokta.Yok olmaya gidiyor.
……………….
Bu gün üçüncü gün…Hala uçuyoruz. Hiç dinlenmedi. Hiç bir şey yemedi. Ölmedi…Evet düşmedi ve ölmedi.Yorulmadı.Yoramadım. İlerde esmer bir ada var belli belirsiz. Hatırlamaya çalışıyorum. Daha önce burada yoktu.. Denizin ortasında gittikçe belirginleşiyor gittikçe yükseliyor. Deniz kaynıyor adeta. Rüya ile gerçeğin kıyısında, bildiğim tek duayı okuyorum.
-Rabbim ona aşk ver ve koru onu
...
Yırttım bak bütün adreslerimi
Şehrin damarlarına isyan basıyorum
Kuşlar biriktiriyorum
Alnımın ortasına
Beni gören çocuklar
Hemen büyüsün diye
Yeter ki sen
Gülü / ver
Uyandığımda gün iyice yükselmişti. Hala gördüğüm rüyanın etkisiyle kiremitleri kanlı bir savaş meydanı,çatısına konduğum apartmanın asansör boşluğunu uçurum gibi görüyordum. Kafamı kaldırıp gökyüzüne serçeyi düşündüm. Bir içti,bir doğruldu…kanadımdaki küçük kan lekesini ise kimseye göstermedim.
Serçe ne yapıyor acaba şimdi ?
-Düştü düşecek, bu yükseklikteki rüzgara dayanamaz.
Daha bir geriliyorum. Korumacı yanımda ısrar ediyorum. Göz mesafemde tutarken onu bir taraftan da düşerse nasıl kurtarırım onu hesaplıyorum. Bu duygu beni rahatsız ediyor.
-Sana ne?
-Kendini sınıyor, kendisiyle oynuyor…
-Bana ne?
-Ya gözündeki gül?
-Sanki sen onu tanımazken orada durmuyor muydu?
-Bırak şunun peşini?
-Eyvah..! şimdi…şimdi düşüyor
-Yok düşmedi, çok şükür..
-Beni bir yere götürüyor
-Bu denizin ardında bana göstereceği ne olabilir ki?
Artık iyice yorulmuştum. Güneşi beynimde hissediyor, bütün kemiklerimin acısına kanatlarım isyan ediyor. Aşağıdan geçen ilk geminin güvertesinde soluklanmayı düşünüyorum. Serçe az ötemde inadına hiçbir şey yokmuş gibi daireler çizerek sanki benimle alay ediyordu. Gözüme kestirdiğim yük gemisine doğru süzüldüm. En azından arkamdan gelir diye düşünüyorum. Hiç niyeti yok gibi,çaktırmadan onu gözetliyorum. Benim farkımda, oralı değilmiş gibi yapıyor.
-Gelmiyor aptal
- Yorulmadı mı bu?
- Benim aşamadığım denizi nasıl aşacak, intihar ediyor
- Cidden gelmiyor
- Gelir, gelir
Güvertedeyim şimdi.Yanık suratlı denizci çocuk dalmış yukarıya gökyüzüne bakıyor. Serçeyi o da fark etti . Hiç şaşırmadı. Belli ki kafası başka yerde. Serçe ufukta kara küçük bir nokta.Yok olmaya gidiyor.
……………….
Bu gün üçüncü gün…Hala uçuyoruz. Hiç dinlenmedi. Hiç bir şey yemedi. Ölmedi…Evet düşmedi ve ölmedi.Yorulmadı.Yoramadım. İlerde esmer bir ada var belli belirsiz. Hatırlamaya çalışıyorum. Daha önce burada yoktu.. Denizin ortasında gittikçe belirginleşiyor gittikçe yükseliyor. Deniz kaynıyor adeta. Rüya ile gerçeğin kıyısında, bildiğim tek duayı okuyorum.
-Rabbim ona aşk ver ve koru onu
...
Yırttım bak bütün adreslerimi
Şehrin damarlarına isyan basıyorum
Kuşlar biriktiriyorum
Alnımın ortasına
Beni gören çocuklar
Hemen büyüsün diye
Yeter ki sen
Gülü / ver
Uyandığımda gün iyice yükselmişti. Hala gördüğüm rüyanın etkisiyle kiremitleri kanlı bir savaş meydanı,çatısına konduğum apartmanın asansör boşluğunu uçurum gibi görüyordum. Kafamı kaldırıp gökyüzüne serçeyi düşündüm. Bir içti,bir doğruldu…kanadımdaki küçük kan lekesini ise kimseye göstermedim.
Serçe ne yapıyor acaba şimdi ?
Şahan Çoker
