bir taşı, güz güneşini, bir sözün uğultusunu, ceylan sekişlerini
uğruna hayat harcadığımız inanışları
kıvrıla kıvrıla gelen o elemcil bakışları
dumana kesmiş dağlardaki sessizliğin gizini
koklamaya doyamadığımız çiçek demetlerini
duyguları: sürüncemede bıraktığımız çoğu kez
sarsaklığımızın bordasına vuran darmadağınık utkuları
karalanmış kâğıtları ve çöp bidonlarını
pop şarkılarını, caz müziği’ni, blues’i
taşra kasabalarının durukluğunu
uzatmayayım daha her şeyi kırabilir insan
sevgilisi hariç, ikindi vaktinin sonsuzluğunu
sevgilisinden başka herkesi kırabilir insan
bulgur tokaçlayan köylü kadınlarını
karayağız delikanlılarını onların
kahvelerde pinekleyen burma bıyıklı adamları
kültür-sanat insanlarını ve demagogları
uluorta sevişenleri yol ortasında
psikanaliz’i sevenleri ve sevmeyenleri
denetmenleri, danışmanları, kıytırık romanlar yazanları
keskin kokulu parfüm kullananları
meselâ şairleri: diyeceğinden geri durmayan
kuş sütüyle beslenenleri ve açlıktan ölenleri
dürüstlükten başka sermayesi olmayanları
tamamlayayım: herkesi kırabilir insan
sevgilisi hariç, canına can katmayanı
sevgilisi dahil: en fazla onu kırar geçirir insan
Bünyamin Durali
