Güvercin Gerdanlığı

yaralanabilirliğimle karşındayım yasımın kederiyle korkuyorum İbrahim gibi şiir mırıldanıyorum dua niyetine kabul olur mu bilmeden bir tüy gibi yükselmek isterken o zaman su yutsun beni mesafe kalmasın gölgemle aramızda rüzgâr ağaçsız bıraksın iyi bir anı aramaktan vazgeçsin hafızam yatışmayacak içim nasılsa kırılırsam şiddetine yutulursam bakışın yaralı benlik; yaralanabilirlik yüzü hatırlamak yetmez bana karşılaşma gerek yüzünle başlayıp okumaya yüzünde anlam biriktirmek var bu içinde senin zulmedensin kahharsın uçurum korkulu patikasın askıya alınanım ben hayatla aranızda kızkardeş Antigone düşünde konuştu: varlık, evinde uykuya çekilmeli çürümeye bırakılan yalnız bir ceset değil o bunu bildi, böyle direndi ara bölgede, askıda incinebilirliğimiz yüz hep hatırlatır öldürmeyeceksin! yüzün hatıra sandığımdır. Asuman Susam

suya bıraktığım harfler yapıyor yüzünü dingin bir kararlılıkla ellerini kavuşturmuş canavarından önce davranıyorum gölün diptaşıyım, suyun gözü oradan konuşuyorum akçaağacın kargasıyla yanlış inşa, kapanmayan yarık aynı ile başka su karanlık okunmuyor yüzün tekinsiz buluyorum kendimi mundar edilmiş bir imgeyim artık an gibi kaçıyorum düzçizgisinden takvimin saçlarım dallarında orman bir çember midir? soruma yanıt değildin ama geldin yüzün gölün ezberi ne zamandır onarılmayı bekliyor bahçe kapısı ve diğer şeyler günleri aynısıyla çoğaltıp ip atlatıyorum sabahlara köklerindeki kör kurtçukları ayıklıyorum hayatın çürümenin tadıyla sarhoş bir şeyler devrilsin istiyorum derinleştikçe işaretli kuyular yeraltından yükselen homurtular lav kovalarını ḥazırda tutuyorum yine de diyorum sütün buharıyla yumuşayabilirim kapıda dururken kırmızı yağmurluk bir kasaba tedirginliğiyle aklımdan hızla geçti bütün bunlar sen kendin gibi dokun gülün yaprağına değil mi ki geldin dikenlerimi kucakla rüzgâr tit...