Güvercin Gerdanlığı

seni selamlıyorum ve yanında oturuyorum senin ıssızlığında benim kocaman kentim yükselir. kuş çığlığıysam ya da ot gölgesi şayet senin ıssızlığında bulmuşum bu gerçeği yorgun argın, ikircikliğin kör patikalarından geliyorum doluyum seninle bir ayna gibi hiçbir şey yatıştıramaz beni ne kollarının dalı ne teninin ırmakları. sensiz sönüğüm, gecede bir kentim sen ışıyorsun sıcaklığını uzaktan tadıyorum ve kentim uyanıyor gürültülerle, ikirciklerle, çabalarla ve çabalarının ikircikli gürültüsüyle. hiçbir şey artık yatıştırmak istemez beni senden uzak gecede bir kentim ey güneş ve batımın yakar beni ben avare bir sabah peşinde dolaşmaktayım. sen konuşuyorsun ben duymuyorum sen susuyorsun ben haykırıyorum benimlesin kendimsizim ve sensiz kendimi bulamıyorum hiçbir şey yatıştırmak istemez beni, yatıştıramaz. kuş çığlığıysam ya da ot gölgesi şayet senin halvetinde bulmuşum bu gerçeği gerçek büyüktür bense küçük, sana yabancıyım. kuşun haykırışını duy otun gölgesini birleştir gölgenle beni kendi...