Vesvese

Sen var ya,

nedense beni hep 

senden sormalarından 

korkarsın.

Ahmet Cemal

bu uçurumlar/ bu kan/ bu sancı

erken doğum sancısı dilimdeki acı
ruhum karmakarışık düşüyor uçurumlara
ellerimde sanığı kaçak yangınlar
gözlerimden akan kan karışıyor sulara

geçmişini biliyorum tüm ağıtların
bu acı/ bu yangın bana kendimden miras
ve sürgünüyüm birbirinin ikizi günlerin
ve gömütlüğü adresini şaşırmış ölümlerin

bugünün çocuklarının
yaşayacakları pişmanlıkları taşıyorum içimde
bu uçurumlar/ bu kan/ bu sancı
ve yarından yansıyan ağıtlar gözlerimde

tüm bombalar beynimde patlıyor
ölen her çocuk/ gözü yaşlı sevgililer
kurşun olup yüreğime saplanıyor
erken doğum sancısı dilimdeki acı
bilincim/ coğrafyam/ canım sarsılıyor

Salim Çalık

Elimden Gelen Bu

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Çoğalmak neyse ne azalmak zor
Birisi seni her an bırakıp gittiğim
Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor
Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim
Gözlerine kirli bir bulut getirdim
Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse onun sıcaklığı
Öbürü en içten çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o basıp gitmekse o
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
İkisi birden çıkmaya uğraşıyor
Bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim
Birisi yeni baştan serüvene başlamış
Öbürü silahında son mermiyi sıkıyor
Çoğalmak neyse ne azalmak zor

Attila İlhan

Cila Kül ve Kefen

I
nerde bir boş tarla bulsalar

koşup oraya mabetler dikmek için

yine de makbuzlar bastırılır

pullar satın alınır

bu cüzdanlar biletler kimlik kartları

nasıl da sağlam onaylatılmış olur

nasıl da hıfzedilir koyunlarda

uçmuştur avuçlardan bir kez

ah, nerde kaldı bütün bu çıbanları iyileştiren ecza

nerde kaldı

şimdi dünyanın

derin, yaralı bir azası gibi

kendini eyyuba benzetmek için

sahte sabır taşlarına çarpanlar

başlarını

II

Allahım dayanılmaz birşey

görüyorum

herbiri bir köşesinde kentin

bizimkiler

piyango satıcıları.

namazı üniformalı kasketleriyle kılıyorlar

yahut simsiyah sakallı seyyarcılar olarak

başları derde girince belediyeyle

koşuyor

doluşuyorlar cami kıyılarına

ince çubukların ucunda

oyuncak bayraklar gibi diyanetleri

daha gözleri açılmamış bebelere

renkli şekerler satıyorlar.

kafam kamaşıyor birçok şeyden

bu gelen aydınlık değil sanki

cilâ

bazı cumalar ondan parlıyor

ondandır öğretmiyor

ürpertiyor bazı gazeteler

loş kuytularda

nemli koridorlarda sabahlayan çocukları.

çoktandır dev ayaklarını

toprağa gömmüş

bu selâtin (sultanların yaptırdığı) yapıların süsü

yaşlı, boyalı bir kadını andırıyor

magazin mecmualardan kesilmiş bir yaprak gibi

öyle mahzun

ve öyle yabancı

ayrı kurtlar kemiriyor içini herbirinin

ayrı korkuları yaşıyorlar anbean

kimi bir ölünün toprağına bağlayıp umudunu

hazreti İsa´yı beklerken Mehdi diye

kimi düşlerinde çıkagelen Hızır´la uğraşıyor

kimi cebinde günaydın gazetesi

ağzı oruçlu

kiminin destan oluyor abdest alarak saygı duruşu

bütün cenazeleri kaldıran onlar

bütün mevlidleri dinleyen onlar

ve onlardır bütün mumları yakan

muskalar masklar gözboncukları

manevî sermayeler taşıyan

ve nasıl yaklaşıyorlar birbirlerine

bir hükûmet bildirisi duyunca

özgürlüğe ve demokrasiye dair.

Allahım, nasıl dayanılır, kıyam durulur

şehrin kirlenmiş toprağında

hergün bir başkasmı görüyorum

kafam kamaşıyor bazı şeylerden.

III

bürün bürün başkalarının kefenine

yaşa, hep bir başkası olarak yaşa

durmadan bir başkası olarak görün

şu halk sözcüğü meselâ nedir

gecenin ilerlemiş vaktinde

ne arıyor hafızamda

ve hanginiz halktır arkadaşlar

ve yönetmek için kendi kendinizi

kimdir sizi halkeden (yaratan)

millet´tiniz ne güzel siyahlar

sarı ırklar beyaz kırmızı tenler

ansızın halk oldunuz

´on yılda onbeş milyon´

kırıla kırıla bitmeyen kavgalarda

ansızın halk oldunuz

düştü kasketiniz öne

gayrı bakıverseniz hangi yöne

´demir ağlarla örülmüş bir vatan´

düdüklü polisler trenciler

kültür yuvaları halkevleri balolar

çok eskiden giyinmiştiniz oysa

bu tulûat kefenini

kim ne derse desin

kim savunursa savunsun geçmişinizi

kendi ellerinizle bozdunuz kendi güzelliğinizi

benimse söylemekten başka çarem kalmadı

bu çömelmenin ilâcı

bulunur yine de kendi cevherinizde

haydi başkalarının kefenine bürün

yaşa, kendin olmayarak

durmadan bir başkası olarak görün

aklım kamaşıyor benimse

´ağaç kökünü kemirmek kadar zor´

bu yalnızlık

kabuk mu bağlıyor halkın

hayır milletin yüzü

bulsam

küçük bir alâmete rastlasam

bütün bu yaraların iyileşmesine dair

kalemlerimi sevinçle kırıyorum

kalbim kamaşmıyor bir daha.

Metin Önal Mengüşoğlu

Yugoslav

Göğsünde mektuplarımı saklayan sevgilimi bilmediniz siz
Bilmediniz ne zaman ona baksam elimi kestiğimi
Hep benim kanım döküldü, belli olmadan nerede yaşlandığım
Boşuna mı bitlendim.. hazmetmek zordur sevdiğinin koynundaki heykeli

Ölmese devletin fark etmeyeceği adamların kaderidir kan davası
Batı kurtuluştur, terlemeden hayali kurulan bıyık, müstear isimler
Ve tedirgindirler sağlık ocağında sıra beklerken bile
Kentlerde yarım yamalak insan; köylerde kaçak, köylerde kahraman

Büyük günahları var çocukların, uçaklar Allah’tan daha kocaman
Bir galip ararlar yarıştırıp atlarla örümcekleri
Habersizdirler henüz suikasttan, güneş tutulmasından ve trafolardan
Anlamazlar elindeki çiçeği suya hınçla atan kızların öfkesini

Bir intihara yakışır haritada bulamayınca ülkesini Yugoslav
Çaylaktır, titrer sesi sığındığı ülkede andımızı okurken
Kendisinden çok tanınan bülbülün sesiyle helalleşip
Giderken küfürleri ezberler hapishane gibi, Belgrad gibi

Bülent Parlak

Sanki

Hiçbir yerden hiçbir şey…
Ve birdenbire gökyüzünde –
babam
ak bulutlar sürüsü içinde


Bojana Apostolova

Üzülme

Yusuf-ı güm-geşte bâz âyed be-Ken’ân gam ne-hor
Külbe-i ahzân şeved rûzî gülistân gam ne-hor

Döner yine Kenân’a kaybolan Yûsuf, üzülme
Üzüntüler kulübesi gül bahçesi olur bir gün, üzülme

İyileşir durumun ey gam çeken gönül kaygılanma
Geçer bu çılgınlığın, sakinleşir başın, üzülme

Dönmese de felek bizim arzumuzca iki gün
Bir kararda kalmaz devran her zaman, üzülme

Gelirse ömrün baharı, yine çimenler üstünde
Başına gülden şemsiye çekersin ey bülbül, üzülme

Ümitsiz olma sakın ha, bilmezsin gaybın sırrını
Perde ardında olur gizli oyunlar, üzülme

Ka’be aşkıyla çölde yürüyeceksen eğer
Batsa da ayağına muğîlân dikeni, üzülme

Sevgilinin ayrılığında, rakibin sıkıntısında halimizi
Bilir hep halden hale sokan Allah üzülme

Söküp götürürse de yokluk seli varlık temellerini ey gönül
Kaptanın Nûh ya, korkma tufandan, üzülme

Konak tehlike dolu, hedef çok uzak olsa da
Sonu olmayan bir yol yok, üzülme

Yoksulluk köşesinde, karanlık gecelerin yalnızlığında Hâfız
Oldukça virdin dua ve Kur’ân üzülme.

Hâfız-i Şîrâzî