İstanbul'un Fethini Gören İstanbul

Üsküdar, bir ulu rü'yâyı görenler şehri!
Seni gıptayla hatırlar vatanın her şehri,
Hepsi der: "Hangi şehir görmüş onun gördüğünü?
Bizim İstanbul'u fethettiğimiz mutlu günü!"
Elli üç gün ne mehâbetli temâşâ idi o!
Sanki halkın uyanık gördüğü rü'yâ idi o!
Şimdi beşyüz sene geçmiş o büyük hâtıradan;
Elli üç günde o hengâme görülmüş buradan;
Canlanır levhası hâlâ beşer ettikçe hayâl;


O zaman ortada, her sâniye, gerçek bir hâl.
Gürlemiş Topkapı' dan bir yeni şiddetle daha
Şanlı nâmıyle "Büyük Top" denilen ejderha.
Sarfedilmiş nice kol kuvveti gündüz ve gece,
Karadan sevkedilen yüz gemi geçmiş Halic'e;
Son günün cengi olurken, ne şafakmış o şafak,
Üsküdar, gözleri dolmuş, tepelerden bakarak,
Görmüş İstanbul'a yüzbin meleğin uçtuğunu;
Saklamış durmuş, asırlarca, hayâlinde bunu.

Yahya Kemal Beyatlı

Resmim İçin

Şu serilmiş görünen gölgeme imrenmedeyim...
Ne saâdet, hani ondan bile mahrûmum ben.
Daha bir müddet eminim ki hayâtın yükünü,
Dizlerim titreyerek çekmeye mahkûmum ben.
Çöz de artık yükümün kördüğüm olmuş bağını
Bana çok görme, İlahî, bir avuç toprağını!...


Mehmet Akif

Gürültülü Şiir

sakin olun bayım
bakın ölüyor herkes

sessiz olun lütfen
bakın hep yarım kalıyor gürültünüz

yavaş sevin bayım
bir gelincik çiçeği okşar gibi
usul essin içinizdeki rüzgâr

mağlup olmayı öğrenin bayım
ne kadar yenilseniz
o kadar hazır olursunuz büyük yenilgiye

sakin ölün bayım

Dinçer Ateş

Pişmanlık

Herşey herşey belli

Ortada ve açık

Birlikte çekilmiş resimlerimizden pişmansın

Resimde sarıldığın yaşlı adam

Üç beş yıla kalmaz ölür

Kalıtı arasında resimlerin görülür

Onurun iki paralık olur

Herşey herşey belli

Yazdığın mektuplarından pişmansın 

O güzelim sevi sözlerinden

Ki yaşlı adamın uğruna can vereceği

Ölürse bugün yarın

Mektuplar ele geçer

Sonra ne derler

Herşey anlaşılıyor 

Neden artık mektup yazmadığın

Resim çekilirken soğuk duruşun

Senin için yazdığı şiirler yaşlı adamın

O çiçek o yaprak kurumuş

Altında o tarih

Bakarsın ölüverir

Kalıtında bulunur

Onurun kırılır

Son yolculuğuna çıkmadan

Herşeyi silip kazıyor yaşlı adam

Yakıp yok ediyor

Ne varsa senden gönderiyor

Salt bir acı kalıyor şurasında dinmeyen

Yaşanmamış zaman nasıl dönüp yaşanılmazsa

Yaşanmış zamandan da geri dönülmez

Yaşamak da ölmek gibidir

Artık ne yapılsa boş

Bunca yıldır Adem'le Havva'nın bile

Unutulmadı haram meyveden ısırdıkları

Hem de yaşamamışlarken gerçekte

Siz ki vardınız yaşanmıştınız 

Yaşlı adam ölür gider

Gün gelir resimler şiirler yiter

Mektuplar andaçlar biter

Ne yaşlı adam ne de sen

Hiçbir iz kalmaz ikinizden

Ne tanık ne kanıt ne belge

Yine de herşey bilinecek ey pişman kadın

Değil mi ki kalmış zamanda dişlerinizin izi

Saçının teline gözünün rengine dek

Zaman unutmaz sizi

Aziz Nesin

Sen git ben dağınık kalayım

"Balık yap, yanına bir rakı aç, bir de en sevdiğim kırkbeşliklerden çalsın, sende eşlik et sesin ruhumun ezanı, kulaklarımdan kalbime aksın.. Sonra bir ara gidersin yine dert değil. önce ben bir sarhoş olayım sen başımda dur ben gözlerine bakayım içimi çeke çeke 'bırakma olur mu, beni sakın bırakma diyeyim' sende gözlerime bak 'ben seni hiç bırakamam ki de..'sonra bırak git, dönme sakın, ardına bakma.. ben dağınık kalayım, toparlamadan git.. aramam inan kulaklarımda sesini, ellerimde ellerini, ilk öpücüğünü bile unuturum, sen git ben dağınık kalayım, toparlamadan git.. "

                                     

Buz Geceleri

1

Gittim, yenildim, döndüm. Ordum kırıldı,
sabah erkendi ova uçsuz bucaksız, gece çöktü
ve daraldı görüş alanım: Kan koktu toprak, hava,
gürül gürül akan su. Çatlamış atların ağır
dansı, iniltileri donmuş yaralılar, yollara
yığarak unutulan ölüler, utkuyla bozgunun
arası bir karış: Oradan darmadağın, geçtim.
Şimdi yeni bir sabah. Pıhtı ve barut geride kalsın.
Gökyüzünden umduğum arı bir yağmur
Beni eldeğmemiş bir vakte hazırlasın. Bir
tay istiyorum bugünden tezi yok, buğday tenli
bir tay istiyorum –dün kanamış olsun ilk,
bir tohum, filiz, zamansız bahara dönmüş
bir dal istiyorum: Kabarmak, açılmak,
açmak istiyorum, kokular kokuları silsin.

Enis Batur

                                                      

Darı

Sevmek
Nokta almaz
Çocuklar.

Sevmeye nokta koyan
Sınıfta kalır.

Onun,
Virgülleri vardır
Çocuklar.

Sevmek noktalanmaz;
O, noktadır.

Özdemir Asaf