GECİKEN DUA

elbette seviyorum Seni, 

seviyor olmalıyım yani, 

ama yaşlandım, unutuyorum, 

karıştırıyorum sık sık 

Seninle ilgili duygularımı 

ve yaşadıklarımı 

başka yaşadıklarımla 

bu uzun yolda.

Senden aklımda kalanları, 

içimde kalanları 

buluta benzetiyorum bazen, 

yağmura benzetiyorum 

bazen yağmurdan sonraki göğe 

göğün derinliğine, ruhun derinliğine...

düşünüyorum, düşünüyorum, 

tamam diyorum, evet diyorum, fakat 

çıkaramıyorum bir türlü 

başıyla sonuyla, bana söylediklerini, 

ya da ilham ettiklerini yolda,

ezgisini mırıldanıp durduğum, 

ama sözlerini unuttuğum 

gün batımı rengi 

bir gençlik türküsü gibi hepsi...

bağışla beni, 

bağışla beni, Allah'ım 

ve biraz ipucu bahşet!

Cahit Koytak 

SOL ELLE TUTULAN GÜNLÜK CAHİT KOYTAK

Sol Elle Tutulan Günlük

1 Haziran 2015

yaşlanıyorum, evet 

ve aramızda bu giden gelen 

şiirler ve ezgiler 

rüzgârın nefesiyle birer birer 

silinip gidiyor zihnimden 

kuma çizilen resimler gibi!

ben de - herşey silinip gitse bile, 

Senin yüceler yücesi adın 

ve bir de 'şükür' kelimesi 

kalsın diye fakire 

onları içime kazıyorum, 

iç içe, üst üste, 

orada her yere ve her göğe.

sonra, yer kalmayınca içimde, 

ne çıkarsa önümе, 

kapıya, duvara, söveye yazıyorum, 

sabaha, akşama, geceye, 

gecenin yüzüne, gözüne, rahmine,

bana biraz zaman, 

ve şiirime gençlik taşıyan meleklerin 

yollları üzerinde 

her yere, her göğe...

Cahit Koytak

SOL ELLE TUTULAN GÜNLÜK

Sol Elle Tutulan Günlük

22 Mart 2004

Senin izninle ulaşılması 

tutkuyla, bazen delicesine 

istenebilecek, güzel, mutlu 

ve ölümü kapısından içeri sokmayan 

sonsuz bir gelecek olduğuna 

inanıyorum elbette, Rabbim.

buna umutla, coşkuyla 

inanmak ister herkes.

çünkü yoksa böyle bir gelecek, 

yani böyle bir inanca dayanak 

bulunamıyorsa eğer, 

o zaman her şeyin, 

geçmişin, şimdinin ve geleceğin 

ve onların sahibi olarak Senin, 

herkes için 

peşinen kaybedilmiş olduğunu 

kabul etmek gerekiyor, Allah'ım.

ne olacak bu halim benim, Allahım? 

insanların diline çevirmek için 

Senin, rüzgârla, bulutla, 

yağmurla yazdığın muhteşem şiirleri, 

bıraktığım yerden 

kalemi elime almayalı 

belki bir aydan fazla oldu.

dün 'kitap sarhoşluğum tutmuştu yine; 

onca darlık içinde 

bir kucak kitap aldım yine sahaftan. 

ve eve dönerken yolda kendi kendime, 

"kitapların kendisi, dedim 

puta tapınmayı men etmeselerdi, 

benim gibiler için kolayca 

puta dönüşebilirlerdi."

Sana sığınıyorum 

böyle bir sapkınlıktan!

Son günlerde, 

ortada aksayan bir şey, 

bir suç, bir yıkım 

olmadığı hallerde bile 

kendimi suçlu, değersiz 

ve çaresiz hissediyorum.

bunun ne kadarı hastalık, 

ne kadarı sağlık? 

bilmiyorum, bilemiyorum.

"elli beş yaşını geçtin, 

şair olmak şöyle dursun, 

adam olabildin mi?"

insanın çok daha erken yaşlarda 

oyunların içinde bile 

kendine sormaktan sakındığı 

bu tür taşlı dikenli soruları 

sakınmadan yüzüme çarpan biri, 

ayrı bir benlik peyda oldu 

son zamanlarda bende.

uçurumların birinden ötekine, 

ip üstünde gezinen, 

abartılı ayna seanslarıyla 

kendini kırbaçlayan 

kendinden yılgın biri...

Rabbim, yardım et bana, 

beni bana karşı koru; 

beni kendi önümde küçültme, 

sahip çık kuluna, 

kendi ayakları altında çiğnetme onu!

yolumun üzerine 

çıkacağı güne kadar, ölümün, 

Sana doğru bir kaç adım olsun 

atmış olayım istiyorum, Allah'ım;

ama bildiğim, alıştığım şeyler 

yeni öğrendiğim, keşfettiğim şeyleri 

öyle çabuk benzetiyorlar ki kendilerine, 

attığım adımlar hep 

birbirinin tekrarı gibi geliyor bana 

ve başladığım yerden 

öteye götürmüyorlar beni.

oysa, Sana doğru bir adım, 

ötekilere benzemeyen bir tek adım 

atmayı başarabilsem, 

eminim, Sen de orada olacaksın,

Sen ve Senin büyük sanatın, 

Sen ve büyük arınma, 

Sen ve büyük dirilme!

Cahit Koytak

SUSMA SANATI

tek başına ve bu kadar acıyla

taşıyamayacağın kadar ağır 

ve dağınık geliyorsa sana 

içine aldığın dünya

ve yükünü paylaşsın diye 

ararken içinde birilerini, 

ikiz benliklerinden hiçbiri 

dönüp bakmıyorsa yüzüne,

önce üç gün, sonra üç ay, 

sonra belki üç sene 

Tanrıdan başka 

kimseyle konuşmamayı dene,

ne insanlarla, ne meleklerle, 

ne kitaplarla paylaş derdini, 

ne de kendi içindeki kalabalıkla...

bir de bunu dene, bakalım, 

bir de bunu dene 

ve O'nun kayrasını bekle!

Cahit Koytak 

GÖNÜLDEN GÖNÜLE

birinden bir şey umuyorsan, 

bekle, sen gitme istemeye, 

hele, sırtında ve yüreğinde 

bu bir dünya yükle, asla, asla!

bekle, o yollasın, yollayacaksa 

senin gönlünün umduğu yere, 

ister rüzgârla, ister yağmurla, 

ister rüyayla.

ama bir şeyler vermek isteyen sensen birine,

kendin yola çık hemen, onu bekleme.

gençleştirir, güçlendirir 

bunun için teptiğin yollar seni.

isteyen istemeden, içinden geçirmeden, 

her neyse gönlünden kopan, 

sen götür onu, sen götür 

gönlünle beraber, yoksulun ayağına,

ister demir çarıkla, 

ister ipek kanatla, 

ister sözün sefinesiyle, 

ister ışıltısıyla, gözyaşlarının.

Cahit Koytak 

BÜYÜK YOL

dizleri titreyenleri alıyoruz yanımıza, 

düz yolda ayağı tökezleyenleri, 

aklı tökezleyenleri,

yüreği hızlı çarpanları alıyoruz yanımıza, 

içi mezar gibi daralanları... 

ve çalmaya gidiyoruz Tanrı'nın kapısını.

içerden yaralılar kafilesiyiz biz, 

içerden ve dışardan engelliler kafilesi,

yoksullar ve yalnızlar kafilesi,

yoksullar, yalnızlar ve şairler alayıyız, 

evsizler, işsizler, sessizler, 

deliler, meczuplar ve sarhoşlar taifesi...

izbelerden, viranelerden kopup 

güle oynaya katılan katılana bize, 

şenliğe gidiyoruz, büyük şenliğe,

hatırlanmayacak kadar uzak geçmişten

Tanrı'nın katıksız şiirle yarattığı 

en uzak geleceğe, en büyük geleceğe...

Cahit Koytak 

SEVİNÇLER BİZİMLE GELMEZ

Sevinçler, yaşandıkları günlerin Taşınmazlarıdır, hepsi 

Hepsi ardımızda kalır.

Kimi sevinçler daha yüksektir 

Ne zaman başımızı çevirsek 

Eski siyah beyaz bir film gibi titrek,

Geçmiş günlerin doruklarında 

Bir anıt misali görünür. 

Sevaplar, yol arkadaşlarımız 

Hayat yolunda yan yana yürürüz 

Vicdan azapları başımızın belası, 

Çıkış kapısı yolunda bu âlemin 

Bizden hızlı yürürler önümüzde; 

Ölüm kapısına bizden önce varır, 

Alaycı bir bakışla beklerler bizi... 

Ne sevinçler, ne kitaplar 

Yanımızda sadece 

Sevaplarla azaplar.

Hüsrev Hatemi