Hayedeh, Feryat

Bir dost göndermiş… “Hayadeh”in duygu seli şarkısı “Faryad” ı…
Bu üzgün günlerimde canıma.. ruhuma şifa olsun diye…
Hem dosttan gelecek hem de Hayyam’ Ustanın diyarından..
Başım üstüne…
Şifa da olur… tatlı tatlı hüzün de verir... içimi içime dar da getirir.
Bilirim şifalarımın dahi, duygularımın isyanı olduğunu bedenime.

Öyle güzel beste, öyle duygu yüklü sözler,

Ve özlemin feryatlaşan seslendirilişi…
Bu feryad… bu dinleyiş.. bu iç çekiş.. bir blog gerektirmeli…
Nasıl olsa ara vermiştim uzun süredir yazmaya…
Sevdiklerimi, dostlarımı merak ettirerek…
Bilirler onlar sessizliğimin kapristen değil, gözümün derdinden olduğunu,
Zaten arıyordum ya… bahanem oldu….

"Ah Tanrım, ümitlerimi alma…
Ah Tanrım özleyen kalbimi kırma…
Tanrım, sevdiklerimden uzaktayım.
Cennetlerini gözlüyorum….”

Bende yürek Selanik, duygular pik, ruhum incesaz.... inlemede...

Şu an tekrar tekrar dinliyorum...
Sözlerlerin anlamıyla söyleyenin feryadı öylesine örtüşmüş ki...
Yürek mi dayanır buna...
Hele de benim ki... bazen sorarım kendisine...
"sen kiminsin… yoksa bedenime sığınmış belalım mısın" diye...

“Geleceği olmayanım ve yorgunum.
Sevdiklerimden uzaktayım
Rüzgâr, kırdı kanatlarımı. “

Yazmalıyım... Yoksa, bu yoğunluk sığmayacak içime...

Tende ürperme, gözlerde yaşarma, içerlerde bir yerlerde dinmeyen titreme...
Sona ermezse bu yürek sağanağı... vay halime....

En  iyisi, sığınağım olsun çocukluğumun mutlulukları..

Bir tutam alayım onlardan…
bir daha geri gelmeyecek olanlardan…
Alayım da kalbimin derinliklerine sığdırayım.
Şifa olsun hüzünlerime… mutluluklarıma diye…
Zaman olur hayali cihan değermiş…
Benimki “hayali cânâ değen” türünden olsa gerek..
Öyle uzaklar, öyle yabancılar ki…
Sanki yaşayan ben değilmişim gibi…
Sanki onlarla yoğrulup bu güne gelmemişim gibi...

“Kalbimin derinliklerinden,
Geçmişin mutlu günlerine sığındım.
Eğer kafesimin derinlerinden o günleri getirebilsem....
Bir sızı sarar kanatlarımı....”

Mutlu günler geride kaldı, çocukluğumun yaşam sevinciyle

Geride kaldıysa, yaşanmadı da değil ya.
Hayalleşselerde, geride kalsalarda,
Benimle yaşamaya devam edecekler
Yürek titredikçe, ten ürperdikçe.. içerde bir şeyler sızladıkça…

“O günler artık zayıf bir inlemedir, boğazımı saran….
Ne olursa olsun feryad edeceğim…
Zira bu fırtına, bu çığlıkları gerektirir…"

Tercüme etmeye çalıştım ama ne kadar olduysa

En iyisi linkini de vereyim.

Kendinize zaman ayırdığınızda

Duygularınızla baş başa kaldığınızda
Ilık rüzgarlarda koşmak istediğinizde
Yüzünüze birkaç damla yağmur vurduğunda
Azıcık elleriniz üşüdüğünde
Ürpererek sıcak yatağa sığındığınızda
Anılarla başbaşa ılık yorgana sarındığınızda
Tekrar çocuk olmayı, çocukça gülmeyi ağlamayı özlediğinizde
Yakınlarınızdan göz yaşlarınızı gizlemeye çalıştığınızda
Ve anneler gününde “ah annem” demek istediğinizde…
Şifa niyetine dinlersiniz… ruh ikizlerinizi düşünerek..

Kaynak: http://blog.milliyet.com.tr/ahmets

Benim ümidimi benden alma Allah'ım
Benim özlemiş kalbimi kırma Allah'ım
Ben yuvamdan ayrıyım, başım gök yönünde
Yararım yok, yorgunum dostlarımdan ayrı düştüm
Fırtınanın belası yüzünden kanatlarım kırılmış
Benim ümidimi benden alma Allah'ım
Benim özlemiş kalbimi kırma Allah'ım

Benim yüreğimdeki ipek heves rengini yitirmiş
Kafes içindeyken ben derdimi kime söyleyeyim
Yazıklar olsun ki kader benim kollarımı bağlamış
Gece gündüz boğazımda hıçkırıklar düğümlenir
Feryat ediyorum bu fırtınanın elinden
Aman bu fırtınadan, aman bu adaletsizlikten

Benim ümidimi benden alma Allah'ım
Benim özlemiş kalbimi kırma Allah'ım
Ben yuvamdan ayrıyım, başım gök yönünde
Yararım yok, yorgunum dostlarımdan ayrı düştüm
Fırtınanın belası yüzünden kanatlarım kırılmış

Benim yüreğimdeki ipek heves rengini yitirmiş
Kafes içindeyken ben derdimi kime söyleyeyim
Yazıklar olsun ki kader benim kollarımı bağlamış
Gece gündüz boğazımda hıçkırıklar düğümlenir
Feryat ediyorum bu fırtınanın elinden
Aman bu fırtınadan, aman bu adaletsizlikten