Zehira

-I-

hızla akan bir ırmak gibi
aktı ömrümüz yalnızlık denizine
sözler azaldı, sesler azaldı, yıldızlar
azaldı
bir sen azalmadın Zehira

içimde bir kuşku gibi büyüyen gözlerin
büyüdü, büyüdü, büyüdü
bir volkan gibi patlayarak yüreğimde
düşüncemin mihrabı oldular
gecenin bütün ışıkları sustu
bütün sesler eksildiler ömrümden de
bir sen eksilmedin Zehira

kör bir gecenin içinde büyüttüm ellerimi
bundandır bunca üşümesi sözcüklerin
bundandır bütün rüzgarlarda sağır
bütün yağmurlarda eksilmesi gecenin
zamanda bir yağmur gibi vurdu yüzüme gerçeği
aynalarda kaybettim tüm kusursuzluğu
bir sen kaybolmadın Zehira

yollar yürüdükçe incelir
zaman eksildikçe sızar kabuğundan
birde acı ve bir uçtan bir uca vardığımız muamma
ve sanki gözlerimizde büyüyen bu dünya
bizsizde dönecekmiş gibi korkuyla düşü-nü-p
kapılır dururuz ya yarının boşluğuna
ben bütün harfleri susturdum işte
kelimeleri düğümledim yalnızlığa böylece
bir seni susturamadım içimde Zehira


-II-

aşk, bir ayrılıktan geriye yalnız kendini bırakır
aşk, kendini bırakır yalnızca bir uçurum yankısı gibi
dönüp yine kendini bulacağı yalnızlıkta
aşk, bir yalnızlık bırakır yalnızca
yalnızca bir aşk bırakır yalnızlığı
aşk, yalnızca

bu mevsimde böyledir ya
kıştan yaza dönerken Zehira
bir yanımız yağmur artığı keder
bir yanımız güneş yanığı umut
dönüp durduğumuz bu semanın altında
sesler yankılanıyor Zehira
‘beni unut, beni unut, beni
unut’

unutmak diyorum
benzetmeye çalışarak bir nesneye
unutmak diyorum
bir bıçağın keskin tarafı gibi
dokundukça kanıyorum
daha çok unutmak için seni Zehira
ne kadar kanım dökülecek
bilmiyorum


-III-

anılar unutmanın celladıdır Zehira
ne çok büyüttük kelimeleri hatırla
ve ne çok susturduk geceleri
yürüdüğümüz yollar geliyor aklıma
çocuk gülüşünle yeşeren ilkbaharım
sana çocukluğumu anlattığım
bodrum yazını hatırla
çünkü ben hiç unutmadım

anılar Zehira anılar
yani şiir okumaktan kuruyan dudaklarım
yani izlediğimiz filmler
yani o filmlerde hayatımızı arayışımız
yani ellerin Zehira, ellerin
dokundukça büyüdüğüm
büyülendiğim ellerin


-IV-

şimdi soğuk geceler büyütüyorum koynumda
daha az gülüyorum daha çok susarak
aşk eksilmez bir yaradır kalbimde Zehira
büyüyen bir yaradır ki aşk
ben yalnızca aşkta küçülüyorum


-V-

hızla akan bir ırmak gibi
aktı ömrümüz yalnızlık denizine
sözler azaldı, sesler azaldı, yıldızlar
azaldı
bir sen azalmadın Zehira

olsan da, olmasan da…


Adem Erdoğan

Aşkın Doğduğu Mevsime Düşülen Notlar

I-

hâsılım yoh ser-i kûyunda belâdan gayrı
garazım yoh reh-i aşkında fenâdan gayrı
-fuzûlî-

zamana savrulmuş sevdanın arzusuyla
bilirim eski yaralarda kanar anılar değdiğinde
gökyüzünde ne kadar uzak yıldız varsa
o kadar aşk tutuşup yanmıştır ellerimizde

gözlerimiz o kadar vuslat olmuştur ki
uzak ülkeler gibi bakılır şimdi aşka
lakin söylenmez bir aşkı yıkan nedir
yine aşkın kendinden başka
hicran neyin sebebidir

bizi böyle takatsiz kılan zamanın elleridir
ve hiçbir aşk kafiye düşmez zamansız ayrılığa


-II-

ehl-i temkinem beni benzetme ey gül bülbüle
derde sabrı yok anın her lahza bin feryadı var
-fuzûlî-

ne kadar tutunsam olmuyor ne kadar sussam eksiğim
yine kopup gidiyorum kendimden geceye
uzanıp uyusam diyorum yalnızlık döşeğine
bir feryat ile düşüyor karabasan düşlerim

bu kalabalıklar bir gün beni boğacak
kollarımdan tutup çekecekler boşluğa
korkarım kalbim eksilerek bir acıya sığacak
ey aşk şehrinin sahibi hicran söyle
bu yaşamak hangi uçurum özlemiyle son bulacak

nedensiz bir yürümek telaşımı ayaklarımda gece
bu koyu karanlığın pasını hangi beklemek silecek


-III-

dâr-ı dünya deli gönlüm gibi virân olsa
ne cihân olsa, ne cân olsa, ne hicrân olsa
-taşlıcalı yahya-

kavlime sadığım hiçbir dikene kanamadım
hiçbir acıya savrulmadım senin acından başka
ne gülüşüm eski gülüş şimdi ne düşüm yürüdü aşka
dilimden düşmeyen arzu ile adını andım

ama hayır yüreğim yetmiyor buna dayanmaya
şiir okumaktan kuruyan dudaklarımda susuyor artık
gecemizi çığlıklarıyla çoğaltan martılarda
susuyor bütün dünya tren sesleri ve sevda
susuyor her şey sözleri yok sayarak

her şeyimi aldın her şey yitirildi bari susmayı bırak
bana yalnız o kalsın bu susuz yangında


-IV-

zülfüne dil vermeyen bilmez gönül ahvâlini
anlamaz hal-i perişanı perişan olmayan
-ziya paşa-

herkes bir şaşkınlıkla bakıyor yüzüme
anlaşılmıyor gözlerimden içimdeki fırtına
Allah’ım bana aşktan daha büyük acı verme
benim acımdan daha büyüğünü başkasına

çünkü yeryüzünden daha büyük bir dünya
yalnız kendini yok ederek silinir sıkılmaktan
eksilmek bazen en iyisidir ya
bu dinginlik hasreti çoğaltır durur
büyütüp durur geceyi kendinden sakınmaktan

baktığım her yerde gökyüzü bir yalnızlık olur
boşalır yağmuruyla yeryüzüne sürgün edilip susmaktan


-V-

ne beyân-ı hâle cür’et ne figaana takatim var
ne recâ-yı vasla gayret ne firaaka kudretim var
-enderunlu vâsıf-

zaman diyorum hep zaman akıp gidiyor ya
bizde bu zamanın nehrinde birer yaprağız
ölüm denizine sürüklenerek varmaya
onda kendimizi bulmaya ve yok olmaya hazırız

peki ya sevdamız neden eksiltir bizi
yahut eksilen biz miyiz ki çığlığımız çoğalır
peki ya sen ey hasret şehrimin mimarı aşk
bir acının yanına bunca benzer acı gelir mi
bunca hüzünlü gece daha başka neyi sağaltır

ve sen ey şehrimde büyümüş nar çiçeği
sen çıksan senden sana daha ne kalır


-VI-

şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan
beni bir gözleri ahuya zebun etti felek
-yavuz sultan selim-

isyan etmiyorum mutluyum bunları yaşamaktan
yalandan uzak bir sözle başkasına söylenmeyen
tek yüzüyle sevgiye sadık bir aşkta kalmaktan
mutluyum diyorum yalandan kaçarak yeniden

ama bu hiçbir şeye kar etmiyor biliyorum
şarkılar düşüyor dilime sana söylenmemiş şarkılar
aşk sokağa çıkıyor geziniyor bütün istanbulu sesiyle
bu şarkıları dinlemelisin sesimden dinlemiş kadar
şarkılar düşüyor dilime başladığı yerde biter

“bir tek dileğim var
mutlu ol yeter”


Adem Erdoğan

Cahit Zarifoğlu Şiirleri Bercestem

açık açık çağırır aşkını
burda mı daha mı uzakta
bütün bir geceye
dayar alnını

*

Anılar defterinde gül yaprağı
Gibi unutuldum kurudum

*

Eyvah hüzün bu
Eyvah hüzün yine

*

Şunu da yaz bedeli olsun 
Sabırla titreyerek öyle yalın 
Ve kimsesiz olmadan oturacağız 
Kıyısında ayrılığın 

*

Bir miktar da elbette ağlamak istersin

Saçın kararmış yakından neşeli insanlar geçmiştir

Haydi toprağa çök de ağla

Ve bre

Başının üstüne uykular çağıran adam

*

Yazdıkların şiir değilse kalsın

Cennetse sevdan çık dışarı

*

Üzgün melal içre ve âşık 

Yürüdüğüm deniz sahillerindeyim 

*

Ve elbet

Gözlerin sularımdan çekilince

ürkek bir ceylanla anlaşırım

yüzünün çok yakını olan bir limana

dilinin ve ağzının verdiği baş dönmesine

bahçeni tutan tavşanlara sığınırım

*

Anlıyorum kaçmaya zaman yok

Şafak birden doğrulacak

*

bir adam bir kadın var içimde iyice anladım 

bana bunu sessizce anlatıyorlardı 

*

öyle bir gittin ki benimle 

*

Yedi adam biri bir gün

bir aşk bir gün

gereğini belledi

ölüm girse koynuna

Ayırmaz aşkı yanından

*

Ve ellerin uçuşan yapraklar gibi

Birden

Nasıl yalnız olduğumuzu anladım

Kimseler yoktu ikimizden başka birbirine bakan

*

koşu bitince aşk bir yorulmadır kaçılmaz kırbacından 

sayılır günü geçmiş anlar boşalan hangi tüfeğin arkasından 

*

sevinçle kaçın kurtulun ölümlerinizle.Yalnızlıkla ben kaldım 

sevindiniz işte alın kurtulun. Aha size son atım 

*

Dönüyor burgaç,

Dünya üstten, yanlardan daralıyor.

Ovalardan,

Dar geçitlere sürülen sığırlar gibi,

Bir gün ister istemez,

Karşısında olacaksın kaçtıklarının.

Dua et,

O gün henüz mahşer olmasın...

*

sen olabilirsin çaresi 

su içinde 

susuzluk hissinden ölen kimselerin 

*

ve 'kuşlar da kaderle uçar' 

*

O sabah bulutlar var yapma çiçekler gibi 

Görüş uzaklığı onbinlerce metre 

Elim dokunuyor her görüntünün tenine kalbine 

Bu bir köşk bu da eli çıralı adam 

Betonda bir gülümseme 

Şair bir kelime daha uzatıyor 

Saplanmıyor yine şaşkınım

*

Yaşamak bir sokak lambası gibi

Bir gece evden atılmış bir çocuk sanki

Tek bir damla tek bir ses gibi

Aklıma düşüyor

*

Aşkımla boyun boyuna bir ejdarhayım 

Şehirde sen benim en çok sakladığım 

İçine girip korktuğum 

Çamlarını yıkamadığım karanlığını bozamadığım 

Sen benim durup durup saplandığım 

Mutlu an biraz uzun olmasın 

Yoksulluk gibi gideceğim bir yer var 

Efkarın aşılmaz yalnızlığın kaçınılmaz olduğu 

*

Ey zarif sen de ata yoluna meylettin

Korkarım binbir belaya dayanmaz sıkletin

*

Soruyoruz kiraz dudaklı kızlar durdurup kır hayvanlarını 

Hangisi sahte bu geçen dakikalardan 

Hangisi hak

*

Sen sevgileri göğüsle ve ne olur anla. 

*

Ya bu kez ölenleri görmeliysek 

Ya sen kuş olup gitmeliysen bir trenle

*

Oysa sergimize kuşlar gelir uzanır.

*

bir acı mı ne gerek

öyle uykum var ki

öyle istiyorum ki

*

durup gelmeyince

morfin gibi arıyorum direnmeni

iğne üzerinde yüzün gelip

kuşatmıştı beni

ama düşündükçe korkmak

yüzünle geldiğini

ve bunları elbette çabucak geçelim sevgilim

*

Aklımdan çıkmıyorsun 

Sen hâlâ dizüstü 

Bunca anıyı besleyerek 

Sokaklarda avaz avaz konuşarak kendi kendinle 

Mektupları öpebilirsin kırmızı dudaklarınla 

Görür gibi olarak açıp baktığımı 

Bense şöyle diyorum: 

Buradan bir acı kanamış boyuna 

Kuşlar hazır 

Öncü havalanmak üzre 

Şehri gelen bir mevsime bırakıyorlar 

*

Aklımdan çıkmıyorsun dedim 

Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya 

*

Evet hatırladım

Küçük basit şeyler 

Yetiyor kederlenmeye

Ya mutluluğa 

*

Seçkin bir kimse değilim

ismimin baş harfleri acz tutuyor

Bağışlamanı dilerim

*

Hayat bir boş rüyaymış

Geçen ibadetler özürlü

Eski günahlar dipdiri

Seçkin bir kimse değilim

İsmimin baş harflerinde kimliğim

Bağışlanmamı dilerim

*

Sana zorsa bırak yanayım

Kolaysa esirgeme

*

Hayat boş geçti

Geri kalan korkulu

Her adımım dolu olsa

İşe yaramaz katında

Biliyorum

Bağışlanmamı diliyorum 

*

Erkenden aşındırır aşkını

*

Ve oturdu mu bir masaya

Hakkını verir çay içmenin

*

Eski şairliklerim gitti gözümden

Gayridir başka bir hal kuşanıyorum

*

De Zarif inle. Ta ki huzra vardın

Nice yıl isyan durdun gurbet kaldın 

*

Boynuma bir ip at

Kölen diye yollarda gezdir beni

*

Çıkıp geliyorsun

Kor gibisin, bir kar gibisin

Soruyorsun: Zarifoğlu bana dargın mısın

Yoksa uyardılar mı seni sevdamızdan

'Yaşamak' bir perde gibi kalkıyor aramızdan

*

Sevgim uzanıyor

Soluk soluğa uyandırıyor menekşeleri

Görüyorum kıpırdanışlarını

Uykunda gül açan yanaklarını

*

Boğaziçi bir akımdır

Bir akan sudur

Nice dergahlar

Dinler gibi nabzını

Yeni doğan çocukların

Yamaçlarda mezarlıklar

Sever gibi bazıları

Açık havada gömülmeyi

*

Halk aşksızsa sokaklar

          banka dükkânlarıyla doludur

*

O tek kuşun yalnızca süzülüşü

Ani bir haber gibi salt bir kez ötüşünü

Dinliyor kumu balçıklı toprağı

Ağacı kayayı ve kuşu

*

Uyku beladır göç içinizedir

Sabır ve zaman içinizdedir

Kadın ve çocuk içiçedir

*

'Biz artık gitmeliyiz dağımıza anneciğim

Yorgun geldim savaşmadım ama

Bir ceset gibi ayaklarının dibindeyim'

*

korkularımız intihar dönemlerinde

kötü bir alışkanlık peyda olmuştur

*

Kolye gibi taşıyorum boynumda 

Varlığını onun 

Bir ceylan tutuyor ağzında 

Kuşlara takılıp gidiyor aklım 

Hergün kaçıyorum 

Yoksa gülüşün 

*

Zirvesine göz koyduğum dağlara bak 

Koşup takıldığım çitlere bak

*

Kardeşim dedim

Acılarıma da kardeş olur musun

*

İşte

Bu çok yakıştı

Yanakları boyar elmalı şeker ve şoklarıyla

Bu son acı

*

İnsan

Kader

Yayını kurmuş telaşsız şaşmaz avcın

*

İki yol ağzında 

İşte bakın

İçimizden biri daha

Elinde dünyadan bir çıkın

*

Allahım 

Yol boyunca 

Bırakma elimi 

Düşerim sonra

*

Allahım 

Niçin halkettinse beni 

Kalbime söyle iyice 

Engellerden arınsın yolum

*

Allahım 

Yol boyunca 

Tarih boyunca 

Başıboş bırakma bizi 

*

Gül kokuları çocukların kaburga kırıklarından geliyor

*

Ayrılık vardı hep

*

Görevi bu olarak 

Yalnızlığımızı sesizce ortaya koyalım 

Erkeçe sesiz ve erkekçe 

Kiminki sahipse ölümü o karşılasın 

Ağırlasın

*

Aşka ne zaman veda 

Demiş ki bu topraklar 

*

Ve şimdi 

anlat bana ey can tatlısı kız ki 

Çünkü ben ödevliyim yinelemeye 

Eskiçağ ozanlarının ağız toplantısını 

Anlat bana gönüllerindeki bağ bozumunu 

Hep şarkı sancıyan dizelerini 

Kocamış dumanı ve is yüklü tavan direklerinin 

Arasından destanlara sarkan yılanı 

Kapıdaki baharı yaprak selini sarı kanaryayı 

Ölümsüzlüğünün kar yığını - granit yığınını - su yığınını 

Anlat durmadan

*

Babanın yüreği ordu yüreği 

/ Zırhını kırdı / 

Narası göğe vurdu 

Daha gür bir ses duyuldu 

Belki bir melek gülümsedi 

Çünkü sıyrıldı gergefi dizinden 

Belki ayağının dibine vuran sesten

*

Dilediğim en güzel hayat 

Çöplerin içinde rüya aradım 

Düştümse eğer sana bakarken düştüm 

*

Şimdi yoksun üstelik uzaktasın

            ellerin yapayalnız biliyorum

gözlerin dalıyor yine

            hep benim için olmalı

*

İlle gerek mi özlediğimi söylemek

ya da sevdiğimi seni 

*

Evlerle aramız açılıyor 

Çünkü savaşlardan biridir evlerimizden kaçanlar 

*

dışımda açıkça bir tazı koşuyor 

ölümlerde yorulup 

bir güle kapanan 

gelincikte bekleşen 

*

sık sık anne tekrarı 

ve kalbinde allah yazan çocuk 

kızlar hızlanan gelinler 

erkeklerde insan uğultuları 

çocuklar ki mutlaka kutupta bırakılan 

ve dönülen bayrak 

*

yağmur alınlara doğruldu 

secdeye durdu süslendi ölümle sözleşen 

ateşli hastalar gibi 

*

Yasin okunan tütsü tüten çarşılardan 

Geçerdi babam 

Başında yağmur halkaları

*

''Kırlarda çiçekler bensiz açacak.'' 

*

-Bismillah, elif lâm-

Aşkım bir hüzün bulutuna dönüşüp 

Çöker dağının üstüne 

Havf ve reca makamında 

Dilimde

dua metinleri aşk ayetleri

-İnna lillalıi ve inna ileyhi raciun-

Güzel hayatlar ve ölümler için.

*

Şiirlerin seni ele verir şehriyâr

*

-Şimdi üzgünüz arkadaş-

*

raskolnikof

müthiş bir iman ağrısı çekmektedir.

*

Dünya

sırtına çevrilmiş hamalın

yorgun kalkışı

*

ama bir şarkıda geçer adımız

*

İnsanlık bizde kalsın fakat Allah 

Onları sorguya çekecek 

*

Derken 

Oğlunu gömen bir baba gördüm 

Açılıp duruyor gibi kafatası 

Elleri gidip kapanıyordu başına 

*

Üzülmüyorum korkmuyorum ağlamıyorum

Sadece

"Melenkoliniz uğradı" diyor pansiyoncu kadın

"Haber vereyim dedim yoktunuz dünden beri bekliyor odanızda"

*

Bir incelik gösterin

İncinmesin yüreğim

*

Değil mi ki kavuşmalarımız topal

Ayrılıklarımız koşar adım

*

Dinlememişseniz nice yıl kalbinizi

Ev meslek iş para geçim diyerek

Düşünün şimdi bir de

Şehirlerde kasaba ve köylerde

Başını eğmiş kalbiyle söyleşen bir kişi olduğunuzu

*

Artık aşk insan kalbine sığmıyor

*

Aşka değdikçe gövdesi

Nar çiçeği gibi patlasın

Şerha şerha yarılsın

*

ihtiyar kızlar kocamış oğlanlar

*

- Gecelerimi ağırlıyamaz oldum

*

Hayret ve varolma tıkandı

Hayret ve haya tıkandı

Hayret ve hayret ve hayret

İlk kez geriye dönmek gerekiyor

*

Dünya, ölünün başucunda açık kalmış radyo.

*

Tanıyınca bir hoş oldu yaşamak!

Cahit Zarifoğlu

Hüsrev Hatemi Şiirleri Bercestem

Yetmez mi, Hüzünler Perim yetmez mi?

Sana bir İnşirah Sûresi neşesi
Bana bir Yâsin sessizliği...

*

kola değil çay içmektir seni düşünmek,

sen düşünmek erzurum, tebriz, tiflis;

yani aşık garip coğrafyası.

*

kentlerin birçoğunda uzun kavak kalmadı ki gıcırdasın

ama benim sol yanımda sancı baki...

*

Sen yoksun ey aşk insanlar arasında yangın yerleri,

Kısa yakınlıkların yıkıntıları var

İşin kötüsü daha sevginin başında

*

Ve aslı olmayan bir şeye,

Beni bunca yıl inandırdı diye,

Dargın öleceğim Fuzuli ye

Aşk yoksun sen seni biz uydurduk,

*

Önünde sonunda, sen bir çocuktun

Us ülkemi nasıl becerdin, yıktın......

Kendi kendine oynasaydın ya!

Ah çocuk neden karşıma çıktın?

*

Zaman O'na yıl yazmamış,silmilş 

Ne zerafet, ne eda eksilmiş 

*

Başta,sevinç getirir kısa süre 

Ortada ve sonda yıkıntıyı yaşamanın 

Adı, Aşk'tır 

*

Bir gün “Devletle efendim” diyerek, 

Hüznü ve Sevgi’yi uğurlayan kimdi? 

*

Neydi ey yürek sen ne beklerdin ki? 

Hüzün kalır mıydı gitmişken Sevgi...

*

Kırgınlık 

Beyoğlunda bir ara sokakta 

Yapıldığı yıllarda muhteşem 

Şimdi küf ve soğan kokan 

Bir bina gibi 

*

Her kavuşmayı bir ayrılma say; 

Keder bir fener gibi döner geceleri, 

Döner geceler keder bir fener gibi, 

Ve bezgin seher gelir ardından... 

Her kavuşmayı bir ayrılma say;

*

Sevda, çıkmaz yolu izlemektir, 

Kavuşmaktan çok, özlemektir. 

*

Derdini kendine saklamaktır ey Saim! 

Sanma ki inlemek, sızlamaktır.

*

Ben sana çok dualar yolladım 

Gücümce hamd ve senalar yolladım 

Sen bana akıl-fikir vermiştin 

Suç benim Rabb'im ,Ben çuvalladım....

*

Fesleğen ektim gül bile bitmedi, 

Dibinde kaplumbağalar sustu sadece, 

Hepsi ters dönük. 

*

Ne çok şey geride kaldı 

Ne çok şey geride kaldı

*

İzleri acıların silindi mi?

*

Bir od yaktıydık gönülde 

Söndü ne yazık... 

Oysa gönülde od yakmak da ne? 

Gönlü oda yakmalıydık. 

*

Demek bu kadar sürecekmiş 'Büyü' 

Ey 'Acı' çekil köşene ve uyu 

Geçmişler olsun 'Yürek Kadırgası' 

Fırtına dindi ve göründü Kıyı.

*

Serveri miydim ki servistânın? 

Hayatın huysuz atında süvari, 

Olan ben, 

Akıbet buraya gelecek birini 

Esrik, çılgın ama sessizce 

Severdim. 

*

Seni eleme emanet etmeliyim 

Çünkü elem, 

Sevinçten çok sağlam 

Ve kalıcı. 

Çocuk! Bu acımasız, 

Bu can alıcı 

Zaman, üstün gelir hepimize... 

Ben seni elemin ellerine, 

Emanet edip gidiyorum. 

*

Gittiğimin farkında olsaydı eğer, 

Yeterdi bana, beklemiyordum özlenmeyi 

*

Mahzun saksağanların konuk olduğu, 

Bir karakavağım şimdi, 

Kentte tahammülfersa çay bahçeleri, 

Oturmuş denize bakan insanlar..... 

Burda Unutulmuş bir Sultan Aziz İstasyonu, 

Ben, demiryolu yanında bir karakavak 

Nergis ve lale tarlalarına hayli uzak. 

*

Görmeden sevdiği kentler: Bağdat, 

Saraybosna ve Priştine’nin 

Harabolduğunu duymuştu 

Kendini savunmaması bundandır... 

*

Bir karayel bu şimdi kasıp kavuran,

Son yolculuğunda yürek kadırgası.

*

Artık kalbimiz kutup denizinde ve yalnız.

*

Sürülmüş tarla kokusu yüzümde, 

Sana doyasıya nazar edeyim. 

"Geç oldu artık ben de gideyim" 

Deyince ben, bu hikâye bitsin 

*

Oysa keder, kara ekmek gibi zorunlu nerdeyse...

Senin verdiğin hüzün kedere dönüşüyor gitgide.

*

Bilirsin kırık dökük hayatımız bizim, 

Karabağ şikestesi gibidir. 

Bir çığlık fışkırır birden, 

Neşeli ara nağmelerden. 

*

Kişi ardına bakmadan gitmelidir 

Orfe'den beri malumdur ki, 

Geriye bakmak tehlikelidir.

*

,

Ellerini erkek gibi arkada kavuşturmuş 

-Aslında bükük beline destek- 

“Benim tecellim böyleymiş” diyerek 

Yürüyen bir kadın belirdi. 

*

Yürekler vardır, gam denizi derinlerinde

Mürekkep balıklarıdır ki, 

Onlara sitem eriştiğinde, 

Deniz içine ağlarlar... 

Laciverd ve dilsiz.

*

Ardına bakmaların olmasaydı mahzun,

Bu kadar ağrımazdı belki kalbim…

*

Kendimle baş başa kalınca

Çok defa,

Hava soğur, anılar tipisi başlar

*

Ah çık ve salın ki gün akşamlıdır

Dilim ise lâl olacak yakındır

Ama yüreğimin kanı ve kayalar,

Lâl olmayacak Bedahşan’da...

Of kuzu, bıçak hep senin boynuna

Sen çık ve salın, gün akşamlıdır.

*

Gece ülkesinde soluk daralabilir, 

Gece yaraları en onulmazı yaraların.

*

Uzakta tahammülfersa çay bahçeleri...

Kenara yığılmış ve örtülü

Yaz mevsimini bekleyen masalar

Benim beklediğim gelmiyecek ve ayrıca

Beni de bekleyen yok.

*

Sönmüş sanılan ışık, bir anda parlar

Dostun sesi, tekrar sevinç ısmarlar

*

"Burada bir Nevin Hanım vardı degil miii? 

Sonra iki kızı ve kendisi, 

Zaman geçti ve öldüler degil miii?"

*

Duyulan bir sünbülün şarkısı mı?

Sünbül, eski saçların anısı;

Sanırım bizim de ardımızda...

Ölüm, zaman ormanının parsı.

*

Kurgusu değişince hayatın,

Şirin görünür ölüm; bu kuraldır.

*

Sağol, beni karşıladın, 

Şimdi de bulvar ve köprülerinde, 

Heryere taşıdığım dertlerimle, 

Beni başbaşa bırak.

*

Güz geçti vedalaş güzelliklerle 

Martifal mi okuyorlar martılar? 

*

Bizim ömrümüzün son buluşu, kalın

Bir cilt gibi...

Oysa bir gül yaprağı gibi ince ve yalın

Olmalısın Ey Ölüm.

*

Of çocuk neden uzaklaştın sen?

*

Gül olmak, külleşmeye hazırlıktır

Külleşmek, acıların dinişi.

*

Giden sendin, gelenlerden bana ne?

Eski gelmelerin çekildi gerilere,

Bundan böyle, bürünmüş grilere,

Kalacak gözümde gidiş ânın.

Ah çocuk, gri giymeyi de nerden buldun,

Gitmek mi sis rengi giydirdi sana?

Yamaçları sıyırıp göğe ağar gibi,

Akşam karanlığında savrulan kar gibi,

Bu ellerde geç kalmağa korkar gibi,

Gittin çocuk, sislere büründün de.

Hüsrev Hatemi

Eylül

Sahillerinde gemiler beklenen uzak şehirler bilirim
O şehirler ki takvim hep eylülde durur
Uzak şehirler uzak hatıralar gibidir
İçimde yaşar içimde ölür
O şehirler ki takvim hep eylülde durur

Ayhan Hünalp

Şair

Elem-i mâteminden ayrılamam
Mâtemin en azîz hissimdir!
Seni yok unutmam artık ben
Sevdiğim şimdi hicr ü ye’simdir.

Cenap Şahabettin

Angina Pektoris

Yarısı burdaysa kalbimin
              yarısı Çin'dedir, doktor.
Sarınehre doğru akan
             ordunun içindedir.
Sonra, her şafak vakti, doktor,
her şafak vakti kalbim
           Yunanistan'da kurşuna diziliyor.
Sonra, bizim burda mahkûmlar uykuya varıp revirden el ayak çekilince
kalbim Çamlıca'da bir harap konaktadır
                     her gece, Doktor.
Sonra, şu on yıldan bu yana
benim fakir milletime ikrâm edebildiğim
Bir tek elmam var elimde, doktor,
Bir kırmızı elma:
                   kalbim...
Ne arteryo skleroz, ne nikotin, ne hapis,
işte bu yüzden, doktorcuğum, bu yüzden
bende bu angina pektoris...

Bakıyorum geceye demirlerden
ve iman tahtamın üstündeki baskıya rağmen
kalbim en uzak yıldızla birlikte çarpıyor...

Nazım Hikmet