bulanık sularıyla Tanrıya götüren ırmak
önce cehennemden geçecek;
cehennemin bazen caz,
bazen şiir ırmağı kılığına bürünüp
içimizi yakarak, semtimizden
geçişi gibi tıpkı...
ve bu ırmak, cehennemden geçerken
hem arınacak, hem de gördükleriyle
bizim bildiğimiz ırmak olmaktan çıkıp
gözyaşı ırmağına dönecek,
bildiğimiz sımsıcak,
çağıl çağıl ve aşık
gözyaşı tufanına...
ve kabarıp, kabarıp taşacak o zaman,
cehennemi de katacak
sularına, sevinin,
cehennemde kim var
kim yok, herkesi...
düşünün, ağlayın ve sevinin!
işte ancak o zaman tutacak
cennetin yolunu
ve cenneti de katarak yolda
çengi köçek bu şenlik alayına
işte ancak o zaman vuracak kendini
dağa yokuş yukarı,
Yüce Tanrının katına.
Cahit Koytak
