seninle konuşmak istemeseler,
niye o kadar uzaktan
göz kırpıp dursunlar sana?
bulutlar, yüreğinin terennümlerine
ses katmak istemeseler senin,
yağmur olup da niye
insinler yücelerden?
ağzından çıkanı uzaklara,
onca yolu tepip de
ta buralara niye gelsinler?
sen sözün açtığı yarasın varlıkta,
ey insan,
ey insan kalbi,
sen yaraların en derini,
en kızılı, en güzeli,
en tatlı tatlı kanayanı!
sen, yaraların,
hayatı aşıp sanata evrileni!
Cahit Koytak
