Vakit Sarı Tunç Kara Demir

İnsanın delikanlılığı üzerine konuşalım

Parmağıyla bir zincir sallayarak geçiyor önümüzden 

Bu bir müzik 

De ki balyozlanan kaburgalar

İşkence odaları hayır diyorum ki 

Kulağımızı dayadık mı kumluklarına 

Kadırga kırıkları deniz dibi fısıltıları

Elbette bu suçları 

Bu suçları 

Bakın nasıl utanıyorlar 

İnsanlık bizde kalsın fakat Allah 

Onları sorguya çekecek 

Bir zebani düşünemeyiz daha 

Dünyaya ait beş duyumuzla 

Ateşi bilemeyiz daha 

Dünyaya ait beş duyumuzla 

Bir adımını bir iskele gibi şöyle uzat 

Bir hesap yapıp durduğun belli

Ara bakalım çölleri 

Boynunu kütürdetip gezinen bir kutup ayısı ol 

Eşle bakalım geleceklerin çulunu patırtısını 

Şöyle bağıracaksın 

Kala ölüm meleğinin vurmasına bir vakit
- Bana bir kaldıraç bulun 

  Gücüm orta yerde görmenin tam sırası 

Derken 

Oğlunu görmen bir baba gördüm 

Açılıp duruyor gibi kafatası 

Elleri gidip kapanıyordu başına 

Saçları incelip savruluyor tel tel 

Rüzgar mı var mezar mı uğulduyor 

Pek sesli bangır bangır selviler 

Güneş öğle vakti sarı tunç kara demir 

İşte geçti gitti bitti 

Göçmen kuşlar gibi zaferler naralar 

Gök bir zaman oldu boşaldı 

Sırtın eğik başın kambur 

Birbirine birşey soran bakışların 

Parkta ateş parkında 

Arasında apaçık açılan defterlerin 

Hayat bunu ilaveten yanımıza koydu 

Bu bilgi sağlam 

Ne vakit bilmem 

Çıkar kurt başı korkunun

Çıkar havlı başı recanın

Üstümüze diker bakışını

Cahit Zarifoğlu

Şiirler / Beyan Yayınları