Gurur

Yıllar önce bana dedin ki 

“Beni hiç sevmiyor musun?” 

Yüzüm kızardı ateşten 

Mutlu ve kendinden geçercesine sana “Evet!” dedim 

Dün yine çabalıyordun 

 Eski sözümü hatırlayayım diye 

Soğuk ve aldırışsız sana dedim: 

“Artık seni sevmiyorum!” 

Vücudumun zerreleri feryat etti Vallahi! 

Yalan söylüyorsun diye 

Senden başka kimsenin adını anmaz 

Senden başka kimseyi arzulamaz 

Bir feryat boğazıma kadar geldi 

Bu söz inanılacak gibi değil 

Bütün dünya bilir ki, senden başka 

Gönlümde ve ruhumda başka bir arzu yok

Fakat sustum ve sakince  

Daralan kalbimde inleyişleri bastırıp 

Kalbimin ızdırapları gizli kalsın diye 

Gönlümü elimle bastırdım 

Bakışımda bu sır ortaya çıkmıştı 

“Ne zaman gönlüm sevgiden ayrı kaldı ki? 

Sana bakmamak için  

Gözlerim halının çiçeklerinde gezindi 

Seni seviyorum da diyemem 

Sonunda gurur beni hasta edecek 

Çünkü şu gerçeği biliyorum 

Artık beni sevmiyorsun… 

Sîmîn Bihbehânî