"MUTLU EVLİLİK"

            mutlu evlilik vardır dünyada

karımın gözleri bal rengi saçları perma

ben izin verdim güvercinim öyle güzel ki

biz sade yurttaşlarız bayım şimdi olduğu gibi

bir saçın haylaz tellerine takarız mutluluğu

karım bir melek gibi düş inceliğinde

uzun uzun susar yıllarca konuşmuş gibi

pullarım yıldız yıldız oynaşırken içinde

susar ela gözlerinde engin bir su derinliği

düşerim gölgesiz denizlere eririm sanki

bilmenizi isterim ki sayın görüşmeci

tek ve kesin bir yanıtımız var bizim

soruşturmalara dünyaya geleceğe

mutluluk yüzümüzün olağan rengi

namuslu ve kurallar çizgisinde insanlarız

yargı evindeymişiz gibi yanıtlayacağız sizi

özgürüz üstelik ciddi bir iştir özgürlük

paranın dolaşıma girmesiyle başlar tarihi

dolaşık özgürlüğün işe yarar bir bölümü de

kıvrılıp süzülerek girmekte cebimize

ah kutsal kardeşliğiniz dünya durdukça dursun

ey çağlayarak dökülen ulu para ırmakları

ey hür dünya gibi dalımıza konan özgürlük

tarih deyince ortak geçmişimizi anımsıyorum

kadınlar kanları pahasına yazarlar tarihi

karımın tarihi yoktu kanı dökülünceye değin

karımın yaşı üç gülmeyin üç yıldır evliyiz

üç yıldır iç ve dış düşmanlara karşı

biz kipiyle konuşmanın sevinci içindeyiz

nasıl politik olmayız her şey politik

güncel politika tartışmalarına girmeyiz

seçimlerde oyumuzu atarız en iyisi demokrasi

gündemimizde varsa yoksa aile politikası

seçimsiz kavgasız saygılı sessiz

geceleri koruyucular alırız yurttaşlık gereği

güzel göğüslerimiz geniş omuzlarımızla uyum içindeyiz

yunan tanrıları gibi çılgınca sevişiriz

çocuklar doğururuz zümrüt gözlü bol kirpikli

ruhumuzun aynası kitaplar duvarları süslüyor

hayran gözlerimizi okşamakta boydan boya renkleri

bu kitabın rengi ne hoş filizi yeşil

sana bu renk bir kazak örmeliyim kocacım

trajik bir roman mı okuyorsun demek kış geldi

ilk kar düşmeden koyu giysilere bürünmeli

mektuplar ailemizin gizli tarihi

deli bir kan akıyor ilk mektuplarda

‘seni alamazsam öldürürüm kendimi’

bunu görmenizi istemezdim kişiye özel

‘seni soyunuk çekecek bir çekici olsaydı

yokluğunda hiç duymazdım özlemini’

mektuplar çocuk biraz çapkın çokca tarihi

‘öyle mutluyum ki seninle bi yağmurumuz eksik

sustuğumuzda şöyle inceden çiseleyen

ilk sinemaların kaçamak öpüşlerin yağmuru’

aile fotoğrafları kuşaklar boyu kalacak belge

benim saçlarım ortadan ayrık karımınkiler perma

bakın şu gülüşün eskimezliğine tarih gelse bozamaz

burda kuğulu parktayız önümüzde kuğular

ha kuğunun boynu ha karımın inceliği

bense bir sığınak gibi olduğum yerde

karım pembe bir gül gibi ilişmiş göğsüme

bunlar karımın elleri güzel elleri ince

sanki sevgisini katıyor yediğimiz yemeklere

kıyıdaki tabağa uzanan benim elim

sofrayı toplarken yardım ediyorum güvercinime

açıklar mısınız neler karalıyorsunuz böyle

öznesi ölü bir kadın olan ebedi bir aşk mı

boğulmuş bir gençlik mi yatıyor karımın yüreğinde

işte bayım ömrümüz tümüyle önünüzde

gülümseyen bir fotoğraf gibi mutlu ve gerçek

son ve mutlak bir yanıt gerekecek size

dünya ölümlü dünya bu aşk bir gün bitecek

karımla ben ölüm denen sonsuzluğa düşünce…

Haydar Ergülen