Bil'llâh bu vücûddan usandım
Fuzûlî
Fevkımda duran çarh-ı müzeyyenden usandım
Tahtımda olan hâk-i mülevvenden usandım
Dünyâ denilen gamlı nişîmenden usandım
Beytü’l-hazen adım, o meskenden usandım
Tâhirü’l-Mevlevî
Yaşlandım yuva üzüntüsüyle.
Bir tek isimdir varlığımdan geriye kalan.
Öldüm üzüntüden. Ne günlerdir bunlar?
Usandım ben bu hayattan.
Ebu’l-Kâsım-i Lâhûtî
Uyumak istiyorum; başım bir cenk meydanı;
...
Usandım boş yere hep gitmeler, gelmelerden;
Bırakın uyuyayım, yandım kelimelerden!
Necip Fazıl Kısakürek
Kavs-i kaderin attığı ok sath-ı zemîne
Ancak geliyor, saplanıyor kalb-i hazîne
Ey tîr-i kazâdan açılan şerha-i sîne!
Dil-hânedeki perdeli revzenden usandım
Tâhirü’l-Mevlevî
Usandım ben bu hesaptan sayıştan,
Gerekse hesapla sen yeni baştan.
Yunus Emre
Çektim o kadar cevr ü cefâsın ki usandım
Osman Nerves
Takatim tükendi artık usandım
Sevgiden yaralı yüreğim bıktı
Tâhirü’l-Mevlevî
Usandım elinden ey dipsiz zaman,
Cevdet Kudret Solok
Usandım, bıktım! Artık sen, ne zamana kadar hep aşktan bahsedeceksin?” dedin; sen git de, aşık olmayana; “Hikayeyi kısa kes!” de!
Mevlânâ
ne yapsam yok bir şey sızıyor ağzımdan
usandım korkuyu -bir silah imiş-
taşımaktan sadağımda
İsmail Kılıçarslan
İkilikten usandım birlik hanına kandım
Derdi şarabın içtim dermanım yağma olsun
Yunus Emre
Ben sizleri içinizdeki, o bilmediğiniz, yüzünüzle sevdim
Usandım yıllar boyu durmadan, kuyulara bakraç sala sala
Metin Altıok
O kadar çok anlattım ki
Kendime kaldım anlatmaktan…
Bunaldım kendisiyle boğuşmasını
Başkalarında çözmeye çalışan insanlardan
Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan,
Murathan Mungan
Çilemin gemisi gelmiş demirli
Yükle yükle yüklemekten usandım artık
Kahır Mektubu
sensin, sevgilimsin, beni bilirsin
usandım artık dünyayı sorgulamaktan
yardım et bana, kendimle barışayım
Ahmet Erhan
Usandım kendi hayatımdan ve benden sonrakilerin hayatlarından,
Ölüyorum kendi ölümümde ve benden sonrakilerin ölümlerinde.
T.S.Eliot
Kalbim, anlatılmaktan usanmış,
Yıldızı sönmüş bir komedyendir artık,
Didem Madak
Ben bile bıkmış usanmıştım kendimden
Andrey Voznesenski
Bin bir anıyla dolmuş boşalmış küçük dolap
Hayatından usanmış kirli elbiselerim…
İlhami Çiçek
Usanmış, utanmış, bungun, hüzünlü
Karanlıklar içinde soluksuz gönlü
Goethe
Kırılmış kolumuz, kanadımız
Tatlı canımızdan usanmışız
Bedri Rahmi Eyüboğlu
Bekle beni döneceğim, bırak
Beklemekten usanmış dostlarım
Oğlum, anam, yoldaşlarım
Öldüğümü sansınlar benim
Umudu kesip bir ateşin başında
Beni yadedip içsinler ama sen
Konstantin Simonov
Dil gamla dahi dest ü giribandan usanmaz
Bir yâr içün ağyâr ile gavgâdan usandık
Nâbi
Beni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı?
Fuzûlî
Şeyhî bu defteri oda yak var sükût kıl
Usanmadın mı şi’r-ü gazelden ne fâide
Şeyhî
Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin.
Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
Birkaç yıl daha katlan, dedi.
Ömer Hayyam
bezdim hepsinden, ölüm gelse de huzur getirse
hangisini saysam: haklının hakkı hiç verilmez
allı pullu giysi düşer, beş para etmez serseriye
en güvendiğin adam seni aldatmaktan çekinmez
ona buna hayasızca yaldızlı paye dağıtılır
tertemiz genç kıza hoyratça damga vurulur
sarsak yönetimce becerikli insan engellenir
kusursuz adını hak etmişe haksızca leke sürülür
eğitimin, bilginin dili bağlanır yetkili kişilerce
bilgiç geçinen şarlatanlar yönetir bilgili adamı
iyilik kıskıvrak kul köle edilir kötülüğe
doğru sözlü kişinin aptala çıkartılır adı
bezdim işte bunlardan ve hiç durmam bana kalsa
ölmek, sevdiğimi yalnız bırakıp gitmek olmasa
William Shakespeare
Yorumlar
Yorum Gönder