Nasıl her şeyden çok umut kokarsa,
Umut ve güven kokarsa
Ot, diken ya da başak,
topraktan çıkan her şey;
Nasıl her şeyden çok barış kokarsa,
Barış ve şenlik kokarsa,
Üzüm, buğday, arpa,
Bağbozumunda
Ya da harman yerinde her şey;
İşte öyle, insan koksun senin de
Salânı verdikleri gün, yer gök;
Rüya, gerçek, ne yaşamışsan
Her sayfasından, her satırından
Sımsıcak insan tütsün, insan,
Rahimden mezara
Parmak izlerinle, dudak izlerinle,
Yürek vuruşlarınla
İnsanların gönlüne yazdıklarının.
...
Cahit Koytak
