03 Ağustos 2014

iki kişilik ada sessizliği

(Yedi yıl sonra, bir şiirin negatifi)

Bir adam örgüsünden çıkıyor kadının: Gökyüzü bulutsuz ve yürüyüşsüz.
Bir taşı büyütüyor adamın yalanlı kalbi: Ağaç sallantısız ve meyvesiz.
Bir biletçi para basıyor: Örgücü kadın dimdik ileriye bakıyor.


1.

bir dağdan geri dönüyor rüzgâr
güneş sönüyor muhasebeci gibi beceriksiz

               kadın adamı doğru anlıyor, yanlış
                              adam kadının yanlış anladığını biliyor, doğru
                                           bir nokta yerini başka bir noktaya bırakıyor

“gündüz” diye bağırıyor kadın aşağıdan yukarı beyaz bir yelken

kadın ile adamın arasındaki ışıksızlık büyük söngü ustası

deniz, bir arabalı vapura teklifliyor, “hadi evlenelim!”

bir kadın “anlıyorum” diye sayıklıyor yatağında düz!

ismim söyleniyor bu ben miyim diye düşünüyorum
                                    bir çakarın yanında evet bu benim ne hastalık !

iskelenin ucunda oturuyordu tanıdık bir yalnızlık


2.

“zamanın yanındayım bunu bilesin” dedi öküz ki büyük öküzdür

nerden baksak akıllıdır öküz
                       toprak şahittir buna

belli ki olaylar olmamak için sıraya girmiş,

                       “dolandırı” diyelim buna

                                                    veya nedensizlik


3.

ve batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı


ben sandallı kürekli bir adamdım yüzerim gündüz denizlerini

geceleri büyük bir cümle devrilir karşımda
                                                 “seni özlüyorum”

ya da bir içkisizlik dönüp durur buzlu aklımda

belli ki hiçbir şey birleştirmez bizi öyle bilelim

ve bortaçina şişesini doldurup şöyle dedim:
                                                 “aşk bir tarladır”

“köy lehçesiyle seni sevmiyor” dedi otogar büyük düşünür

karşı köyden cevapladı bir arabalı kadın:
                                                  “aşk bir süngüdür”


4.

ve sonunda

“mutluluklardan mutluluk beğen!” diyor bir yalnızlık eşek yükü

ama dağdaki sular gibi uyudum rüyamda hep seni gördüm

ve “kendini git” dedim
                        benim için

ben

im



in.

diyelim ki

batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı


Zafer Yalçınpınar
15 Haziran 2012

Kaynak:http://zaferyalcinpinar.com/s100.html

Benzer Yazılar